أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ عُثْمَانَ الْحِمْصِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ حِمْيَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، وَذَكَرَ، آخَرَ قَبْلَهُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هُرْمُزَ الأَعْرَجِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مَسْلَمَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا قَامَ يُصَلِّي تَطَوُّعًا قَالَ " اللَّهُ أَكْبَرُ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضَ حَنِيفًا مُسْلِمًا وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ إِنَّ صَلاَتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَاىَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ اللَّهُمَّ أَنْتَ الْمَلِكُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ سُبْحَانَكَ وَبِحَمْدِكَ " . ثُمَّ يَقْرَأُ .
Бизга Яҳё ибн Усмон ал-Ҳимсий хабар берди, у деди: бизга Ибн Ҳимяр ривоят қилди, у деди: бизга Шуъайб ибн Абу Ҳамза ривоят қилди, Муҳаммад ибн ал-Мункадирдан — ва ундан олдин бошқасини ҳам зикр қилди — Абдурраҳмон ибн Ҳурмуз ал-Аъраждан, у Муҳаммад ибн Масламадан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) нафл намоз ўқишга турганларида шундай дердилар: «Аллаҳу акбар. Важжаҳту важҳия лиллазий фатарас-самавоти вал-арза ҳанийфан муслиман ва ма ана минал-мушрикийн. Инна салотий ва нусукий ва маҳёя ва мамотий лиллаҳи раббил-оламийн, ла шарийка лаҳ, ва бизолика умирту ва ана аввалул-муслимийн. Аллаҳумма антал-малик, ла илаҳа илла ант, субҳанака ва биҳамдик (Аллаҳ энг буюкдир. Юзимни осмонлар ва ерни яратган Зотга, ботилга мойил бўлмаган мусулмон ҳолда йўналтирдим, мен мушриклардан эмасман. Албатта намозим, қурбонлигим, ҳаётим ва ўлимим оламлар Робби Аллаҳ учундир, Унинг шериги йўқ; мен шу билан буюрилганман ва мен мусулмонларнинг биринчисиман. Эй Аллаҳ, Сен Подшоҳсан, Сендан ўзга илоҳ йўқ, Сени ҳамдинг билан пок деб эътироф этаман).» Сўнг қироат қилардилар.