أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ بْنِ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُرَيْحُ بْنُ يَزِيدَ الْحَضْرَمِيُّ، قَالَ أَخْبَرَنِي شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا اسْتَفْتَحَ الصَّلاَةَ كَبَّرَ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ صَلاَتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَاىَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ اللَّهُمَّ اهْدِنِي لأَحْسَنِ الأَعْمَالِ وَأَحْسَنِ الأَخْلاَقِ لاَ يَهْدِي لأَحْسَنِهَا إِلاَّ أَنْتَ وَقِنِي سَيِّئَ الأَعْمَالِ وَسَيِّئَ الأَخْلاَقِ لاَ يَقِي سَيِّئَهَا إِلاَّ أَنْتَ " .
Бизга Амр ибн Усмон ибн Саид хабар берди, у деди: бизга Шурайҳ ибн Язид ал-Ҳазрамий ривоят қилди, у деди: менга Шуъайб ибн Абу Ҳамза хабар берди, у деди: менга Муҳаммад ибн ал-Мункадир хабар берди, Жобир ибн Абдуллаҳдан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намозни бошлаганларида такбир айтиб, сўнг шундай дердилар: «Инна салотий ва нусукий ва маҳёя ва мамотий лиллаҳи раббил-оламийн, ла шарийка лаҳ, ва бизолика умирту ва ана минал-муслимийн. Аллаҳуммаҳдиний ли-аҳсанил-аъмали ва аҳсанил-ахлоқ, ла яҳдий ли-аҳсаниҳо илла ант, ва қиний саййиал-аъмали ва саййиал-ахлоқ, ла яқий саййиаҳо илла ант (Албатта намозим, қурбонлигим, ҳаётим ва ўлимим оламлар Робби Аллаҳ учундир, Унинг шериги йўқ; мен шу билан буюрилганман ва мен мусулмонларданман. Эй Аллаҳ, мени энг яхши амалларга ва энг гўзал ахлоқларга ҳидоят қилгин, уларнинг энг яхшисига Сендан ўзга ҳидоят қилолмайди; мени ёмон амаллар ва ёмон ахлоқлардан асрагин, уларнинг ёмонидан Сендан ўзга асрай олмайди).»