أَخْبَرَنِي يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، عَنْ أُبَىٍّ، قَالَ مَا حَاكَ فِي صَدْرِي مُنْذُ أَسْلَمْتُ إِلاَّ أَنِّي قَرَأْتُ آيَةً وَقَرَأَهَا آخَرُ غَيْرَ قِرَاءَتِي فَقُلْتُ أَقْرَأَنِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . وَقَالَ الآخَرُ أَقْرَأَنِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَقْرَأْتَنِي آيَةَ كَذَا وَكَذَا قَالَ " نَعَمْ " . وَقَالَ الآخَرُ أَلَمْ تُقْرِئْنِي آيَةَ كَذَا وَكَذَا قَالَ " نَعَمْ إِنَّ جِبْرِيلَ وَمِيكَائِيلَ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ أَتَيَانِي فَقَعَدَ جِبْرِيلُ عَنْ يَمِينِي وَمِيكَائِيلُ عَنْ يَسَارِي فَقَالَ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ اقْرَإِ الْقُرْآنَ عَلَى حَرْفٍ . قَالَ مِيكَائِيلُ اسْتَزِدْهُ اسْتَزِدْهُ حَتَّى بَلَغَ سَبْعَةَ أَحْرُفٍ فَكُلُّ حَرْفٍ شَافٍ كَافٍ " .
Менга Яъқуб ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Яҳё ривоят қилди, Ҳумайдан, у Анасдан, у Убайдан (ривоят қилдики), у деди: Исломни қабул қилганимдан бери кўнглимда фақат бир нарса қалтираб турди: мен бир оятни ўқидим, бошқа (киши) эса уни менинг қироатимдан бошқача ўқиди. Мен: «Буни менга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўқитдилар,» дедим. Бошқаси эса: «Буни менга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўқитдилар,» деди. Шунда мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келдим ва: «Эй Аллаҳнинг Набийси, сиз менга фалон-фалон оятни ўқитган эдингизми?» дедим. У: «Ҳа,» дедилар. Бошқаси эса: «Менга ҳам фалон-фалон оятни ўқитмаганмидингиз?» деди. У: «Ҳа. Албатта, Жибрил ва Микоил алайҳимас-салом менинг олдимга келишди. Жибрил ўнг томонимга, Микоил эса чап томонимга ўтирди. Жибрил алайҳиссалом: Қуръанни бир ҳарф (қироат)да ўқигин, деди. Микоил: Уни кўпайтир, уни кўпайтир, деди, ҳатто етти ҳарфга етди. Бас, ҳар бир ҳарф шифо берувчи, кифоя қилувчидир,» дедилар.