حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَرَّقَ نَخْلَ بَنِي النَّضِيرِ وَقَطَعَ وَهِيَ الْبُوَيْرَةُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ : ( مَا قَطَعْتُمْ مِنْ لِينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوهَا قَائِمَةً عَلَى أُصُولِهَا فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَلِيُخْزِيَ الْفَاسِقِينَ ) . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ ذَهَبَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ إِلَى هَذَا وَلَمْ يَرَوْا بَأْسًا بِقَطْعِ الأَشْجَارِ وَتَخْرِيبِ الْحُصُونِ . وَكَرِهَ بَعْضُهُمْ ذَلِكَ وَهُوَ قَوْلُ الأَوْزَاعِيِّ . قَالَ الأَوْزَاعِيُّ وَنَهَى أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ يَزِيدَ أَنْ يَقْطَعَ شَجَرًا مُثْمِرًا أَوْ يُخَرِّبَ عَامِرًا وَعَمِلَ بِذَلِكَ الْمُسْلِمُونَ بَعْدَهُ . وَقَالَ الشَّافِعِيُّ لاَ بَأْسَ بِالتَّحْرِيقِ فِي أَرْضِ الْعَدُوِّ وَقَطْعِ الأَشْجَارِ وَالثِّمَارِ . وَقَالَ أَحْمَدُ وَقَدْ تَكُونُ فِي مَوَاضِعَ لاَ يَجِدُونَ مِنْهُ بُدًّا فَأَمَّا بِالْعَبَثِ فَلاَ تُحَرَّقُ . وَقَالَ إِسْحَاقُ التَّحْرِيقُ سُنَّةٌ إِذَا كَانَ أَنْكَى فِيهِمْ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга ал-Лайс, Нофиъдан, у Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Бану Назирнинг хурмозорларини ёқиб, кестилар — бу ал-Бувайра (деган жой) эди. Шунда Аллаҳ: «(Эй мўминлар,) хурмо дарахтларидан нимаики кессангиз ёки уларни илдизлари узра тик турган ҳолида қолдирсангиз, (бари) Аллаҳнинг изни биландир ва фосиқларни хор қилиш учундир,» (Ҳашр сураси, 5) (оятини) нозил қилди. (Абу Исо) деди: Бу бобда Ибн Аббосдан ҳам (ривоят) бор. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Илм аҳлидан бир қавм шунга бориб, дарахтларни кесиш ва қалъаларни вайрон қилишда зиён йўқ деб кўришган. Баъзилари эса буни макруҳ санаган; бу ал-Авзоийнинг сўзидир. Ал-Авзоий деди: Абу Бакр ас-Сиддиқ Язидни мевали дарахтни кесишдан ёки обод (жой)ни вайрон қилишдан қайтарган, ундан кейин мусулмонлар ҳам шунга амал қилишган. Шофиий: «Душман ерида ёқишда ва дарахтлар ҳамда меваларни кесишда зиён йўқ,» деди. Аҳмад: «Баъзи жойларда бундан илож бўлмаслиги мумкин (шунда рухсат); аммо беҳуда (ўйин) билан ёқилмайди,» деди. Ишоқ: «Ёқиш уларга зиён етказадиган бўлса, суннатдир,» деди.