حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا نُعَيْمُ بْنُ حَمَّادٍ، حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ بْنُ الْوَلِيدِ، عَنْ بَحِيرِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ، عَنِ الْمِقْدَامِ بْنِ مَعْدِيكَرِبَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لِلشَّهِيدِ عِنْدَ اللَّهِ سِتُّ خِصَالٍ يُغْفَرُ لَهُ فِي أَوَّلِ دَفْعَةٍ وَيَرَى مَقْعَدَهُ مِنَ الْجَنَّةِ وَيُجَارُ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَيَأْمَنُ مِنَ الْفَزَعِ الأَكْبَرِ وَيُوضَعُ عَلَى رَأْسِهِ تَاجُ الْوَقَارِ الْيَاقُوتَةُ مِنْهَا خَيْرٌ مِنَ الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا وَيُزَوَّجُ اثْنَتَيْنِ وَسَبْعِينَ زَوْجَةً مِنَ الْحُورِ الْعِينِ وَيُشَفَّعُ فِي سَبْعِينَ مِنْ أَقَارِبِهِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Абдураҳмон ривоят қилди, у деди: бизга Нуъайм ибн Ҳаммод ривоят қилди, у деди: бизга Бақийя ибн ал-Валид ривоят қилди, у Баҳир ибн Саъддан, у Холид ибн Маъдондан, у ал-Миқдом ибн Маъдикариб (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Шаҳид учун Аллаҳ ҳузурида олти хислат бор: биринчи қон томчисида (тўкилишидаёқ) унга (гуноҳлари) мағфират қилинади, жаннатдаги ўрнини кўради, қабр азобидан асралади, энг катта даҳшатдан омон бўлади, бошига виқор тожи кийдирилади — унинг бир ёқути дунё ва ундаги нарсалардан яхшироқдир, ҳурул-ийндан етмиш икки жуфтга уйлантирилади ва яқинларидан етмиш кишига шафоат қилишига рухсат берилади,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис саҳиҳ ғарибдир.