حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ، قَالَ مَرَّ سَلْمَانُ الْفَارِسِيُّ بِشُرَحْبِيلَ بْنِ السِّمْطِ وَهُوَ فِي مُرَابَطٍ لَهُ وَقَدْ شَقَّ عَلَيْهِ وَعَلَى أَصْحَابِهِ قَالَ أَلاَ أُحَدِّثُكَ يَا ابْنَ السِّمْطِ بِحَدِيثٍ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ بَلَى . قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " رِبَاطُ يَوْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَفْضَلُ وَرُبَّمَا قَالَ خَيْرٌ مِنْ صِيَامِ شَهْرٍ وَقِيَامِهِ وَمَنْ مَاتَ فِيهِ وُقِيَ فِتْنَةَ الْقَبْرِ وَنُمِّيَ لَهُ عَمَلُهُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ .
Бизга Ибн Абу Умар ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ибн Уяйна ривоят қилди, у деди: бизга Муҳаммад ибн ал-Мункадир ривоят қилди, у деди: Салмон ал-Форисий (розияллаҳу анҳу) Шураҳбил ибн ас-Симтнинг ёнидан ўтди, у ўзининг бир риботгоҳида (чегара қўриқлаш жойида) эди ва бу унга ҳамда ҳамроҳларига оғир келган эди. (Салмон): «Эй Ибн ас-Симт, сенга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан эшитган бир ҳадисни айтиб бермайми?» деди. У: «Албатта (айт),» деди. (Салмон) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деяётганларини эшитдим: «Аллаҳ йўлида бир кун рибот (қўриқлаш) — афзалроқдир,» — эҳтимол у: «бир ой рўза тутиб, (тунларини) қоим бўлиб (намозда) ўтказгандан яхшироқдир,» дегандир. «Ким унда (риботда) ўлса, қабр фитнасидан асралади ва унинг амали Қиёмат кунигача (узлуксиз) кўпайтирилиб турилади,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир.