حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم سُئِلَ عَنْ أَكْلِ الضَّبِّ فَقَالَ " لاَ آكُلُهُ وَلاَ أُحَرِّمُهُ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عُمَرَ وَأَبِي سَعِيدٍ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَثَابِتِ بْنِ وَدِيعَةَ وَجَابِرٍ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ ابْنِ حَسَنَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدِ اخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي أَكْلِ الضَّبِّ فَرَخَّصَ فِيهِ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ وَكَرِهَهُ بَعْضُهُمْ . وَيُرْوَى عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ قَالَ أُكِلَ الضَّبُّ عَلَى مَائِدَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَإِنَّمَا تَرَكَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَقَذُّرًا .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга Молик ибн Анас ривоят қилди, у Абдуллаҳ ибн Динордан, у Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан забба (саҳро калтакесаги) гўштини ейиш ҳақида сўралди. Шунда у: «Мен уни емайман, лекин уни ҳаром ҳам қилмайман,» дедилар. У (Термизий) деди: бу бобда Умар, Абу Саид, Ибн Аббос, Собит ибн Вадиа, Жобир ва Абдурраҳмон ибн Ҳасанадан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Илм аҳли забба ейиш борасида ихтилоф қилганлар: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) саҳобаларидан ва бошқалардан баъзи илм аҳли унга рухсат берганлар, баъзилари эса уни макруҳ санаганлар. Ибн Аббосдан ривоят қилинадики, у деди: забба Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг дастурхонида ейилган; Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни фақат жирканганлари учун (емай) тарк қилганлар.