حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُوقَةَ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَفْصٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ ذَنْبًا عَظِيمًا فَهَلْ لِي مِنْ تَوْبَةٍ قَالَ " هَلْ لَكَ مِنْ أُمٍّ " . قَالَ لاَ . قَالَ " هَلْ لَكَ مِنْ خَالَةٍ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " فَبِرَّهَا " . وَفِي الْبَابِ عَنْ عَلِيٍّ وَالْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ .
Бизга Абу Курайб ривоят қилди, у деди: бизга Абу Муовия ривоят қилди, у Муҳаммад ибн Суқадан, у Абу Бакр ибн Ҳафсдан, у Ибн Умардан (ривоят қилдики), бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келиб: «Эй Расулуллаҳ, мен катта бир гуноҳга йўлиқдим, мен учун тавба борми?» деди. У: «Онанг борми?» дедилар. У: «Йўқ,» деди. У: «Холанг борми?» дедилар. У: «Ҳа,» деди. У: «Бас, унга яхшилик қил,» дедилар. Бу бобда Али ва ал-Баро ибн Озибдан ҳам (ривоят) бор.