حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قال حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنِي عُتْبَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَأَلَهَا " بِمَ تَسْتَمْشِينَ " . قَالَتْ بِالشُّبْرُمِ . قَالَ " حَارٌّ جَارٌّ " . قَالَتْ ثُمَّ اسْتَمْشَيْتُ بِالسَّنَا . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَوْ أَنَّ شَيْئًا كَانَ فِيهِ شِفَاءٌ مِنَ الْمَوْتِ لَكَانَ فِي السَّنَا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . يَعْنِي دَوَاءَ الْمَشْىِّ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Бакр ривоят қилди, бизга Абдулҳамид ибн Жаъфар ривоят қилди, менга Утба ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, Асмо бинти Умайсдан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ундан: «Сен нима билан ич юмшатасан?» деб сўрадилар. У: «Шубрум билан,» деди. У: «(У) иссиқ ва ўткирдир,» дедилар. У: «Сўнг мен сано (ўсимлиги) билан ич юмшатдим,» деди. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Агар бирор нарсада ўлимдан шифо бўлганида, у санода бўларди,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир. (Бу) ич юмшатувчи дорини билдиради.