حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي الْيَقْظَانِ، عَنْ زَاذَانَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ثَلاَثَةٌ عَلَى كُثْبَانِ الْمِسْكِ - أُرَاهُ قَالَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَغْبِطُهُمُ الأَوَّلُونَ وَالآخِرُونَ رَجُلٌ يُنَادِي بِالصَّلَوَاتِ الْخَمْسِ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ وَرَجُلٌ يَؤُمُّ قَوْمًا وَهُمْ بِهِ رَاضُونَ وَعَبْدٌ أَدَّى حَقَّ اللَّهِ وَحَقَّ مَوَالِيهِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ . وَأَبُو الْيَقْظَانِ اسْمُهُ عُثْمَانُ بْنُ عُمَيْرٍ وَيُقَالُ ابْنُ قَيْسٍ .
Бизга Абу Курайб ривоят қилди, бизга Вакииъ ривоят қилди, у Суфёндан, у Абул-Яқзондан, у Зозондан, у Абдуллаҳ ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уч (тоифа киши) мушк уюмлари устида бўладилар — уни қиёмат куни дедилар деб ўйлайман — аввалгилар ва кейингилар уларга ҳавас қиладилар: ҳар куни ва кечада беш вақт намозга (азон айтиб) чақирувчи киши; бир қавмга имом бўлиб, улар ундан рози бўлган киши; ва Аллаҳнинг ҳаққини ҳамда хожаларининг ҳаққини адо этган қул,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир, уни фақат Суфён ас-Саврийнинг ҳадисидан биламиз. Абул-Яқзоннинг исми Усмон ибн Умайр, яна ибн Қайс ҳам дейилади.