حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ وَكِيعٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنِ الأَجْلَحِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا مِنْ مُسْلِمَيْنِ يَلْتَقِيَانِ فَيَتَصَافَحَانِ إِلاَّ غُفِرَ لَهُمَا قَبْلَ أَنْ يَفْتَرِقَا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْبَرَاءِ . وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنِ الْبَرَاءِ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ وَالأَجْلَحُ هُوَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُجَيَّةَ بْنِ عَدِيٍّ الْكِنْدِيُّ .
Бизга Суфён ибн Вакииъ ва Ишоқ ибн Мансур ривоят қилиб дедилар: бизга Абдуллаҳ ибн Нумайр ривоят қилди, ал-Ажлаҳдан, у Абу Ишоқдан, у ал-Баро ибн Озибдан (ривоят қилиб) дедики: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Икки мусулмон учрашиб қўл бериб кўришсалар, ажралиб кетишларидан олдин албатта иккови ҳам мағфират қилинади,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис Абу Ишоқнинг ал-Бародан ривоятидан ҳасан ғарибдир. Бу ҳадис ал-Бародан бошқа йўл билан ҳам ривоят қилинган. Ал-Ажлаҳ эса ибн Абдуллаҳ ибн Ҳужайя ибн Адий ал-Киндийдир.