حَدَّثَنَا سُوَيْدٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا حَنْظَلَةُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ الرَّجُلُ مِنَّا يَلْقَى أَخَاهُ أَوْ صَدِيقَهُ أَيَنْحَنِي لَهُ قَالَ " لاَ " . قَالَ أَفَيَلْتَزِمُهُ وَيُقَبِّلُهُ قَالَ " لاَ " . قَالَ أَفَيَأْخُذُ بِيَدِهِ وَيُصَافِحُهُ قَالَ " نَعَمْ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ .
Бизга Сувайд ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ хабар берди, у деди: бизга Ҳанзала ибн Убайдуллаҳ хабар берди, Анас ибн Моликдан (ривоят қилиб) дедики: Бир киши: «Эй Расулуллаҳ, биздан бири ўз биродари ёки дўсти билан учрашганда унга таъзим (эгилиб салом) қиладими?» деди. У: «Йўқ,» дедилар. У: «Уни қучоқлаб ўпадими?» деди. У: «Йўқ,» дедилар. У: «Қўлини олиб, қўл бериб кўришадими?» деди. У: «Ҳа,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир.