حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَخْبَرَنَا عَفَّانُ، أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ لَمْ يَكُنْ شَخْصٌ أَحَبَّ إِلَيْهِمْ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ وَكَانُوا إِذَا رَأَوْهُ لَمْ يَقُومُوا لِمَا يَعْلَمُونَ مِنْ كَرَاهِيَتِهِ لِذَلِكَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Абдурраҳмон ривоят қилди, у деди: бизга Аффон хабар берди, у деди: бизга Ҳаммод ибн Салама, Ҳумайддан, у Анасдан хабар бериб деди: улар учун Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан кўра севимлироқ шахс йўқ эди. У деди: шундай бўлса-да, улар У зотни кўрганларида, У зотнинг буни ёқтирмасликларини билганлари учун ўринларидан турмас эдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис бу йўл билан (келиши жиҳатидан) ҳасан саҳиҳ ғарибдир.