حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ عَلَى أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا أُبَىُّ " . وَهُوَ يُصَلِّي فَالْتَفَتَ أُبَىٌّ وَلَمْ يُجِبْهُ وَصَلَّى أُبَىٌّ فَخَفَّفَ ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَعَلَيْكَ السَّلاَمُ مَا مَنَعَكَ يَا أُبَىُّ أَنْ تُجِيبَنِي إِذْ دَعَوْتُكَ " . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي كُنْتُ فِي الصَّلاَةِ . قَالَ " أَفَلَمْ تَجِدْ فِيمَا أَوْحَى اللَّهُ إِلَىَّ أَنِ (استَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ ) " . قَالَ بَلَى وَلاَ أَعُودُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ . قَالَ " تُحِبُّ أَنْ أُعَلِّمَكَ سُورَةً لَمْ يَنْزِلْ فِي التَّوْرَاةِ وَلاَ فِي الإِنْجِيلِ وَلاَ فِي الزَّبُورِ وَلاَ فِي الْفُرْقَانِ مِثْلُهَا " . قَالَ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَيْفَ تَقْرَأُ فِي الصَّلاَةِ " . قَالَ فَقَرَأَ أُمَّ الْقُرْآنِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا أُنْزِلَتْ فِي التَّوْرَاةِ وَلاَ فِي الإِنْجِيلِ وَلاَ فِي الزَّبُورِ وَلاَ فِي الْفُرْقَانِ مِثْلُهَا وَإِنَّهَا سَبْعٌ مِنَ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنُ الْعَظِيمُ الَّذِي أُعْطِيتُهُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَفِي الْبَابِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَفِيهِ عَنْ أَبِي سَعِيدِ بْنِ الْمُعَلَّى .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга Абдулазиз ибн Муҳаммад ривоят қилди, у ал-Ало ибн Абдурраҳмондан, у отасидан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Убай ибн Каъб олдига чиқиб: «Эй Убай!» дедилар, у эса намоз ўқиётган эди. Убай (Расулуллаҳга) қаради-ю, жавоб бермади ва намозини енгиллатиб ўқиб бўлгач, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га юзланди-да: «Ассалому алайка, эй Аллаҳнинг Расули,» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ва алайкас-салом. Эй Убай, мен сени чақирганимда жавоб беришингдан сени нима тўсди?» дедилар. У: «Эй Аллаҳнинг Расули, мен намозда эдим,» деди. У: «Аллаҳ менга ваҳий қилган нарсалар ичида: «Аллаҳ ва Расул сизларни ўзингизга ҳаёт бахш этувчи нарсага чақирган пайтда, уларга жавоб беринглар» (деган оятни) топмадингми?» дедилар. У: «Албатта (топдим), Аллаҳ хоҳласа, қайтармайман,» деди. У: «Сенга Тавротда ҳам, Инжилда ҳам, Забурда ҳам, Фурқонда (Қуръанда) ҳам нозил бўлмаган каби бир сурани ўргатишимни хоҳлайсанми?» дедилар. У: «Ҳа, эй Аллаҳнинг Расули,» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Намозда нимани ўқийсан?» дедилар. (Убай) Уммул-Қуръанни (Фотиҳани) ўқиб берди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Жоним қўлида бўлган Зот билан қасамки, унинг кабиси Тавротда ҳам, Инжилда ҳам, Забурда ҳам, Фурқонда ҳам нозил бўлмаган. Албатта у такрор ўқиладиган етти (оят) ва менга берилган Буюк Қуръандир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Бу бобда Анас ибн Моликдан ҳам, Абу Саид ибн ал-Муалладан ҳам (ривоят) бор.