حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ ذَرٍّ، عَنْ يُسَيْعٍ الْكِنْدِيِّ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي قَوْلِهِ : (وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ ) قَالَ " الدُّعَاءُ هُوَ الْعِبَادَةُ " . وَقَرَأَ :( وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ ) إِلَى قَوْلِهِ ( دَاخِرِينَ ) . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, бизга Абу Муовия ал-Аъмашдан, у Заррдан, у Юсайъ ал-Киндийдан, у Нуъмон ибн Башир (розияллаҳу анҳумо)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), (Набий) Аллаҳнинг: «Роббингиз деди: Менга дуо қилинглар, Мен сизларга ижобат қиламан» (Ғофир сураси, 60) деган сўзи ҳақида: «Дуо — бу ибодатдир,» дедилар ва: «Роббингиз деди: Менга дуо қилинглар, Мен сизларга ижобат қиламан» дегандан то «хор бўлган ҳолда» (Ғофир сураси, 60) дегунгача ўқидилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.