حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ أَسَدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ اللَّهَ يَقُولُ لأَهْلِ الْجَنَّةِ يَا أَهْلَ الْجَنَّةِ. يَقُولُونَ لَبَّيْكَ رَبَّنَا وَسَعْدَيْكَ. فَيَقُولُ هَلْ رَضِيتُمْ فَيَقُولُونَ وَمَا لَنَا لاَ نَرْضَى وَقَدْ أَعْطَيْتَنَا مَا لَمْ تُعْطِ أَحَدًا مِنْ خَلْقِكَ. فَيَقُولُ أَنَا أُعْطِيكُمْ أَفْضَلَ مِنْ ذَلِكَ. قَالُوا يَا رَبِّ وَأَىُّ شَىْءٍ أَفْضَلُ مِنْ ذَلِكَ فَيَقُولُ أُحِلُّ عَلَيْكُمْ رِضْوَانِي فَلاَ أَسْخَطُ عَلَيْكُمْ بَعْدَهُ أَبَدًا ".
Абу Саъид ал-Худрий айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: "Аллаҳ жаннат аҳлига: Ей жаннат аҳлиъ дейди. Улар: Лаббайка, эй Роббимиз, ва саъдайкъ дейдилар. (Аллаҳ): Рози бўлдингизми? дейди. Улар: Нега рози бўлмайлик, Сен бизга махлуқотингдан ҳеч кимга бермаган нарсани бердинг-куъ дейдилар. (Аллаҳ): Мен сизларга бундан ҳам афзалини бераманъ дейди. Улар: Ей Роббимиз, бундан афзал қайси нарса? дейдилар. (Аллаҳ): Сизларга Ўз розилигимни нозил қиламан, ундан кейин сизларга ҳеч қачон ғазабланмайманъ дейди."