حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي رِزْمَةَ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ مَرَّ رَجُلٌ مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ عَلَى نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَعَهُ غَنَمٌ لَهُ فَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ قَالُوا مَا سَلَّمَ عَلَيْكُمْ إِلاَّ لِيَتَعَوَّذَ مِنْكُمْ فَقَامُوا فَقَتَلُوهُ وَأَخَذُوا غَنَمَهُ فَأَتَوْا بِهَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى ( يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا ضَرَبْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَتَبَيَّنُوا وَلاَ تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَى إِلَيْكُمُ السَّلاَمَ لَسْتَ مُؤْمِنًا ) . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَفِي الْبَابِ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ .
Бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, у деди: бизга Абдулазиз ибн Абу Ризма ривоят қилди, Исроилдан, у Симокдан, у Икримадан, у Ибн Аббосдан (ривоятки), у деди: Бани Сулаймдан бўлган бир киши Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ашобларидан бир неча кишининг олдидан ўтиб қолди, унинг ёнида ўз қўйлари бор эди. У уларга салом берди. Улар: «У сизларга фақат ўзини сизлардан ҳимоя қилиш (паноҳ топиш) учунгина салом берди,» дейишди-да, туриб уни ўлдиришди ва қўйларини олиб қўйишди, сўнг уларни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига олиб келишди. Шунда Аллаҳ таоло: «Эй иймон келтирганлар, Аллаҳ йўлида (жангга) чиқсангиз, (яхшилаб) аниқлаб олинг ва сизга салом берган кишига: «Сен мўмин эмассан,» деманглар» (Нисо сураси, 94) (оятини) нозил қилди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир. Бу бобда Усома ибн Зайддан ҳам (ривоят) бордир.