حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا الْحَارِثُ بْنُ عُبَيْدٍ، عَنْ سَعِيدٍ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُحْرَسُ حَتَّى نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ : ( وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ ) فَأَخْرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَأْسَهُ مِنَ الْقُبَّةِ فَقَالَ لَهُمْ " يَا أَيُّهَا النَّاسُ انْصَرِفُوا فَقَدْ عَصَمَنِي اللَّهُ " . حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ . وَرَوَى بَعْضُهُمْ، هَذَا الْحَدِيثَ عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُحْرَسُ وَلَمْ يَذْكُرُوا فِيهِ عَنْ عَائِشَةَ .
Бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, у деди: бизга Муслим ибн Иброҳим ривоят қилди, у деди: бизга ал-Ҳорис ибн Убайд ривоят қилди, Саид ал-Журайрийдан, у Абдуллаҳ ибн Шақиқдан, у Оишадан (ривоят қилдики), у деди: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қўриқланар эди, токи ушбу оят нозил бўлди: «Аллаҳ сени одамлардан сақлайди» (Моида сураси, 67). Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қуббадан бошларини чиқариб, уларга: «Эй одамлар, қайтинглар, зеро Аллаҳ мени сақлади,» дедилар.» Бизга Наср ибн Алий ривоят қилди, у деди: бизга Муслим ибн Иброҳим шу иснод билан шунга ўхшашини ривоят қилди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ғарибдир. Баъзилар бу ҳадисни ал-Журайрийдан, у Абдуллаҳ ибн Шақиқдан: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қўриқланар эди,» деб ривоят қилганлар ва унда Оишадан (ривоят қилинганини) зикр қилмаганлар.