Сунани Термизий — 3135-ҳадис

Тафсир китоби · Бани Исроил сураси ҳақида

3135-ҳадисСунани Термизий · Тафсир китоби

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ أَسْبَاطِ بْنِ مُحَمَّدٍ، - قُرَشِيٌّ كُوفِيٌّ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي قَوْلِهِ ‏:‏ ‏(‏ وَقُرْآنَ الْفَجْرِ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُودًا ‏)‏ قَالَ ‏"‏ تَشْهَدُهُ مَلاَئِكَةُ اللَّيْلِ وَمَلاَئِكَةُ النَّهَارِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَرَوَى عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَأَبِي، سَعِيدٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ ‏.‏ حَدَّثَنَا بِذَلِكَ، عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، فَذَكَرَ نَحْوَهُ ‏.‏

Бизга Убайд ибн Асбот ибн Муҳаммад — қураший, куфалик — ривоят қилди, у деди: бизга отам ривоят қилди, у ал-Аъмашдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан Аллаҳнинг: «Ва бомдод (намозининг) Қуръанини (ўқишни сақланг), албатта бомдод Қуръанида (малоикалар) ҳозир бўлади,» (деган ояти ҳақида): «Унда тун малоикалари ва кундуз малоикалари ҳозир бўлади,» дедилар. (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Али ибн Мушир уни ал-Аъмашдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайра ва Абу Саид (розияллаҳу анҳумо)дан, улар Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шунга ўхшаш ривоят қилган. Бизга буни Али ибн Ҳужр ривоят қилди, у деди: бизга Али ибн Мушир ал-Аъмашдан ривоят қилди, деб шунга ўхшаш зикр қилди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Термизий, 221-ҳадисНамоз китоби

Ким хуфтон (намози)ни жамоат билан ўқиса, унга ярим кечани қоим бўлганча (савоб) бўлади; ким хуфтон ва бомдодни жамоат билан ўқиса, унга бутун кечани қоим бўлганча (савоб) бўлади,

Саҳиҳул Бухорий, 403-ҳадисНамоз китоби

Албатта, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га бу кеча Қуръан нозил қилинди ва у кишига Каъбага юзланиш буюрилди; шу сабабли унга юзланинглар,

Саҳиҳи Муслим, 1735-ҳадисМусофир намози

)ки: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кечадаги намозини ўқир, у (Оиша) эса унинг рўпарасида (олдида) кўндаланг (ётган) бўлар эди; витр (вақти) қолганида, уни уйғотар, у (Оиша) витр ўқир эди.

Саҳиҳи Муслим, 1473-ҳадисМасжидлар китоби

Жамоатда (ўқиган) намоз кишининг ёлғиз (ўқиган) намозидан йигирма беш даража афзалдир Кечанинг малоикалари ва кундузнинг малоикалари фажр намозида тўпланади Хоҳласангиз, ‹Ва қуръанал-фажр; инна қуръанал-фажри…

Сунани Насоий, 745-ҳадисҚибла китоби

Албатта, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га бу кеча Қуръан нозил қилинди ва у Каъбага юзланишга буюрилди,

Сунани Насоий, 1785-ҳадисТунги намоз ва кундузги нафл намозлар китоби

Кимнинг кечаси ўқийдиган намози бўлса-ю, ундан (ухлаб) қолса, бу Аллаҳ азза ва жалла унга инъом этган садақа бўлади ва унга намозининг ажри ёзилади,