حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ وَكِيعٍ، حَدَّثَنَا أَبِي وَإِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ الأَزْرَقُ، عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُسْلِمٍ الْبَطِينِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ لَمَّا أُخْرِجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنْ مَكَّةَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ أَخْرَجُوا نَبِيَّهُمْ لَيَهْلِكُنَّ فَأَنْزَلَ اللَّهُ : (أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ ) الآيَةَ . فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لَقَدْ عَلِمْتُ أَنَّهُ سَيَكُونُ قِتَالٌ . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَقَدْ رَوَاهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ وَغَيْرُهُ عَنْ سُفْيَانَ عَنِ الأَعْمَشِ عَنْ مُسْلِمٍ الْبَطِينِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ مُرْسَلاً لَيْسَ فِيهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ .
Бизга Суфён ибн Вакииъ ривоят қилди, (у деди:) бизга отам ва Ишоқ ибн Юсуф ал-Азрақ ривоят қилдилар, улар Суфён ас-Саврийдан, у ал-Аъмашдан, у Муслим ал-Батиндан, у Саъид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан (розияллаҳу анҳумо) (ривоят қилдики), у деди: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Маккадан чиқариб юборилганида, Абу Бакр: ‹Улар ўз пайғамбарларини чиқариб юбордилар, албатта ҳалок бўладилар,› деди. Шунда Аллаҳ: «Зулмга учраганликлари сабабли (уруш) рухсат этилди — уларга қарши уруш қилинаётганларга. Албатта Аллаҳ уларга ёрдам беришга Қодирдир» оятини (Ҳаж сураси, 39) нозил қилди. Шунда Абу Бакр: ‹Энди билдимки, албатта уруш бўлади,› деди.» (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир. Буни Абдурраҳмон ибн Маҳдий ва бошқалар Суфёндан, у ал-Аъмашдан, у Муслим ал-Батиндан, у Саъид ибн Жубайрдан мурсал (санади узилган) ҳолда ривоят қилганлар, унда Ибн Аббосдан (ривоят) йўқ.