حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ عَمَّهُ، غَابَ عَنْ قِتَالِ، بَدْرٍ فَقَالَ غِبْتُ عَنْ أَوَّلِ، قِتَالٍ قَاتَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمُشْرِكِينَ لَئِنِ اللَّهُ أَشْهَدَنِي قِتَالاً لِلْمُشْرِكِينَ لَيَرَيَنَّ اللَّهُ كَيْفَ أَصْنَعُ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ أُحُدٍ انْكَشَفَ الْمُسْلِمُونَ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَبْرَأُ إِلَيْكَ مِمَّا جَاءَ بِهِ هَؤُلاَءِ . يَعْنِي الْمُشْرِكِينَ وَأَعْتَذِرُ إِلَيْكَ مِمَّا يَصْنَعُ هَؤُلاَءِ . يَعْنِي أَصْحَابَهُ ثُمَّ تَقَدَّمَ فَلَقِيَهُ سَعْدٌ فَقَالَ يَا أَخِي مَا فَعَلْتَ أَنَا مَعَكَ فَلَمْ أَسْتَطِعْ أَنْ أَصْنَعَ مَا صَنَعَ . فَوُجِدَ فِيهِ بِضْعٌ وَثَمَانُونَ مِنْ ضَرْبَةٍ بِسَيْفٍ وَطَعْنَةٍ بِرُمْحٍ وَرَمْيَةٍ بِسَهْمٍ فَكُنَّا نَقُولُ فِيهِ وَفِي أَصْحَابِهِ نَزَلَتْ : (فمِنْهُمْ مَنْ قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ ) . قَالَ يَزِيدُ يَعْنِي هَذِهِ الآيَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَاسْمُ عَمِّهِ أَنَسُ بْنُ النَّضْرِ .
Бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, у деди: бизга Язид ибн Ҳорун ривоят қилди, у деди: бизга Ҳумайд ат-Тавийл хабар берди, Анас ибн Моликдан (ривоят қилдики), унинг амакиси Бадр жангидан ғойиб бўлган эди. Шунда у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мушрикларга қарши олиб борган биринчи жангдан ғойиб бўлдим. Агар Аллаҳ менга мушрикларга қарши (бир) жангни кўрсатса, Аллаҳ мен қандай (жанг) қилишимни албатта кўрур.» Уҳуд куни бўлганида, мусулмонлар (орқага) чекиндилар. Шунда у: «Эй Аллаҳ, мен ҳузурингда анавилар — яъни мушриклар — келтирган нарсадан тонаман ва анавилар — яъни ўз соҳиблари — қилаётган нарсадан ҳузурингда узр сўрайман,» деди. Сўнг у олдинга юрди. Унга Саъд дуч келди ва: «Эй биродарим, нима қилдинг?» деди. (У:) «Мен сен билан биргаман, лекин мен у (Анас) қилган нарсани қила олмадим,» деди. Сўнг (Анаснинг) танасида қилич зарбаси, найза санчиши ва ўқ отишидан саксон нечта (яра) топилди. Биз «Бас, улардан (аҳдига) вафо қилгани ҳам, кутаётгани ҳам бор» (Аҳзоб сураси, 23) (ояти) у ва унинг соҳиблари ҳақида нозил бўлди, деб айтар эдик. Язид деди: яъни шу оят. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Унинг амакисининг исми Анас ибн ан-Назрдир.