حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مُجَالِدٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ نَاسٌ مِنَ الْيَهُودِ لأُنَاسٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم هَلْ يَعْلَمُ نَبِيُّكُمْ كَمْ عَدَدُ خَزَنَةِ جَهَنَّمَ قَالُوا لاَ نَدْرِي حَتَّى نَسْأَلَ نَبِيَّنَا . فَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ غُلِبَ أَصْحَابُكَ الْيَوْمَ . قَالَ " وَبِمَ غُلِبُوا " . قَالَ سَأَلَهُمْ يَهُودُ هَلْ يَعْلَمُ نَبِيُّكُمْ كَمْ عَدَدُ خَزَنَةِ جَهَنَّمَ قَالَ " فَمَا قَالُوا " . قَالَ قَالُوا لاَ نَدْرِي حَتَّى نَسْأَلَ نَبِيَّنَا . قَالَ " أَفَغُلِبَ قَوْمٌ سُئِلُوا عَمَّا لاَ يَعْلَمُونَ فَقَالُوا لاَ نَعْلَمُ حَتَّى نَسْأَلَ نَبِيَّنَا لَكِنَّهُمْ قَدْ سَأَلُوا نَبِيَّهُمْ فَقَالُوا أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً عَلَىَّ بِأَعْدَاءِ اللَّهِ إِنِّي سَائِلُهُمْ عَنْ تُرْبَةِ الْجَنَّةِ وَهِيَ الدَّرْمَكُ " . فَلَمَّا جَاءُوا قَالُوا يَا أَبَا الْقَاسِمِ كَمْ عَدَدُ خَزَنَةِ جَهَنَّمَ قَالَ " هَكَذَا وَهَكَذَا " . فِي مَرَّةٍ عَشْرَةٌ وَفِي مَرَّةٍ تِسْعٌ . قَالُوا نَعَمْ . قَالَ لَهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَا تُرْبَةُ الْجَنَّةِ " . قَالَ فَسَكَتُوا هُنَيْهَةً ثُمَّ قَالُوا خُبْزَةٌ يَا أَبَا الْقَاسِمِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْخُبْزُ مِنَ الدَّرْمَكِ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ إِنَّمَا نَعْرِفُهُ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ مُجَالِدٍ .
Бизга Ибн Абу Умар ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, у Мужолйддан, у Шаъбийдан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан (ривоят қилдики), у деди: Яҳудийлардан бир неча киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларидан бир неча кишига: «Сизларнинг Набиййингиз жаҳаннамнинг қўриқчилари сони қанча эканлигини биладими?» дедилар. Улар: «Билмаймиз, токи Набиййимиздан сўрамагунимизча,» дедилар. Шунда бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келиб: «Эй Муҳаммад, бугун саҳобаларингиз енгилдилар,» деди. У: «Нима билан енгилдилар?» дедилар. У: «Яҳудийлар улардан: «Сизларнинг Набиййингиз жаҳаннамнинг қўриқчилари сони қанча эканлигини биладими?» деб сўрадилар,» деди. У: «Улар нима дедилар?» дедилар. У: «Улар: «Билмаймиз, токи Набиййимиздан сўрамагунимизча,» дедилар,» деди. У: «Ўзлари билмайдиган нарса тўғрисида сўралиб: «Билмаймиз, токи Набиййимиздан сўрамаймиз,» деган қавм енгилибдими? Улар эса Набийларидан сўраб: «Бизга Аллаҳни очиқдан-очиқ кўрсат,» деган эдилар. Аллаҳнинг душманларини менга (ҳавола) қилинг, мен улардан жаннат тупроғи ҳақида сўрайман, у дармакдир (оппоқ тоза ун),» дедилар. Улар келганларида: «Эй Абул-Қосим, жаҳаннамнинг қўриқчилари сони қанча?» дедилар. У: «Мана шунча ва мана шунча,» дедилар — бир мартада ўн, бир мартада тўққиз (деб ишора қилдилар). Улар: «Ҳа (тўғри),» дедилар. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларга: «Жаннат тупроғи нима?» дедилар. (Жобир) деди: Улар бир оз жим турдилар, сўнг: «Нон, эй Абул-Қосим,» дедилар. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Нон дармакдан (оппоқ ундан бўлади),» дедилар. У (Термизий) деди: бу ҳадис ғарибдир, биз уни фақат шу йўл билан, Мужолиднинг ҳадисидангина биламиз.