حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ، رضى الله عنه قَالَ اسْتَبَّ رَجُلاَنِ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى عُرِفَ الْغَضَبُ فِي وَجْهِ أَحَدِهِمَا فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لأَعْلَمُ كَلِمَةً لَوْ قَالَهَا لَذَهَبَ غَضَبُهُ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ " . حَدَّثَنَا بُنْدَارٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ سُفْيَانَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ صُرَدٍ قَالَ وَهَذَا حَدِيثٌ مُرْسَلٌ . عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي لَيْلَى لَمْ يَسْمَعْ مِنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ مَاتَ مُعَاذٌ فِي خِلاَفَةِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَقُتِلَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي لَيْلَى غُلاَمٌ ابْنُ سِتِّ سِنِينَ وَهَكَذَا رَوَى شُعْبَةُ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى وَقَدْ رَوَى عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي لَيْلَى عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَرَآهُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي لَيْلَى يُكْنَى أَبَا عِيسَى وَأَبُو لَيْلَى اسْمُهُ يَسَارٌ وَرُوِيَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى قَالَ أَدْرَكْتُ عِشْرِينَ وَمِائَةً مِنَ الأَنْصَارِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, у деди: бизга Қабиса ривоят қилди, у деди: бизга Суфён Абдулмалик ибн Умайдан, у Абдурраҳмон ибн Абу Лайладан, у Муоз ибн Жабал (розияллаҳу анҳу)дан хабар берди-ки, у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурларида икки киши бир-бирини сўкишди, ҳатто улардан бирининг юзида ғазаб билинди. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта мен шундай бир калимани биламанки, агар уни айтса, ғазаби кетади: «Аъузу биллаҳи минаш-шайтонир-рожийм (Қувилган шайтондан Аллаҳга паноҳ тилайман),» дедилар. Бизга Бундор ривоят қилди, у деди: бизга Абдурраҳмон Суфёндан шу санад билан шунга ўхшаш ривоят қилди. (Абу Исо) деди: бу бобда Сулаймон ибн Сурад (розияллаҳу анҳу)дан (ҳам ривоят) бор. (Абу Исо) деди: бу ҳадис мурсалдир. Абдурраҳмон ибн Абу Лайла Муоз ибн Жабалдан (ҳадис) эшитмаган; Муоз Умар ибнул-Хаттобнинг халифалиги даврида вафот этган, Умар ибнул-Хаттоб эса Абдурраҳмон ибн Абу Лайла олти яшар бола бўлганида ўлдирилган. Шуъба ал-Ҳакамдан, у Абдурраҳмон ибн Абу Лайладан шундай ривоят қилган. Абдурраҳмон ибн Абу Лайла Умар ибнул-Хаттобдан (ҳадис) ривоят қилган ва уни кўрган. Абдурраҳмон ибн Абу Лайланинг куняси Абу Исо, Абу Лайланинг исми эса Ясордир. Абдурраҳмон ибн Абу Лайладан ривоят қилинишича, у: «Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ашобларидан бўлган ансорлардан бир юз йигирма кишига етишганман,» деган.