حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ صُرَدَ، قَالَ اسْتَبَّ رَجُلاَنِ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَجَعَلَ أَحَدُهُمَا تَحْمَرُّ عَيْنَاهُ وَتَنْتَفِخُ أَوْدَاجُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لأَعْرِفُ كَلِمَةً لَوْ قَالَهَا هَذَا لَذَهَبَ عَنْهُ الَّذِي يَجِدُ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ " . فَقَالَ الرَّجُلُ هَلْ تَرَى بِي مِنْ جُنُونٍ
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Абу Муовия, аъмашдан, у Адий ибн Собитдан, у Сулаймон ибн Сураддан ривоят қилди, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурида икки киши бир-бирини сўкишди. Улардан бирининг кўзлари қизара ва бўйин томирлари шиша бошлади. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Мен шундай бир сўзни биламанки, агар бу (киши) уни айтса, ундаги (ғазаб) кетади: ‹Аъузу биллаҳи минаш-шайтонир-рожийм›». Шунда у киши: «Сен менда жиннилик борми деб кўряпсанми?» деди.