حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا وَقَالَ ابْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ صُرَدٍ، قَالَ اسْتَبَّ رَجُلاَنِ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَجَعَلَ أَحَدُهُمَا تَحْمَرُّ عَيْنَاهُ وَتَنْتَفِخُ أَوْدَاجُهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لأَعْرِفُ كَلِمَةً لَوْ قَالَهَا لَذَهَبَ عَنْهُ الَّذِي يَجِدُ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ " . فَقَالَ الرَّجُلُ وَهَلْ تَرَى بِي مِنْ جُنُونٍ قَالَ ابْنُ الْعَلاَءِ فَقَالَ وَهَلْ تَرَى . وَلَمْ يَذْكُرِ الرَّجُلَ
Бизга Яҳё ибн Яҳё ва Муҳаммад ибн Алў ривоят қилди. Яҳё: хабар берди, деди, Ибн Алў эса: ривоят қилди, деди: бизга Абу Муовия Аъмашдан, у Адий ибн Собитдан, у Сулаймон ибн Сураддан ривоят қилди. У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурида икки киши сўкишди, улардан бирининг кўзлари қизариб, томир-пайлари шишиб кетди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Мен шундай бир калимани биламанки, агар уни айтса, ундан бу ҳис кетиб қолади: ‹Аъузу биллаҳи минаш-шайтонир-рожийм›», деди. Шунда у киши: «Менда жиннилик кўряпсанми?» деди. Ибн Алў: «У: ‹Кўряпсанми›, деди» деди ва «у киши» сўзини зикр қилмади.