حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ سَيَّارٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَلِيٍّ، رضى الله عنه أَنَّ مُكَاتَبًا، جَاءَهُ فَقَالَ إِنِّي قَدْ عَجَزْتُ عَنْ كِتَابَتِي فَأَعِنِّي . قَالَ أَلاَ أُعَلِّمُكَ كَلِمَاتٍ عَلَّمَنِيهِنَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَوْ كَانَ عَلَيْكَ مِثْلُ جَبَلِ صِيرٍ دَيْنًا أَدَّاهُ اللَّهُ عَنْكَ قَالَ " قُلِ اللَّهُمَّ اكْفِنِي بِحَلاَلِكَ عَنْ حَرَامِكَ وَأَغْنِنِي بِفَضْلِكَ عَمَّنْ سِوَاكَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Абдурраҳмон ривоят қилди, (у деди:) бизга Яҳё ибн Ҳассон хабар берди, (у деди:) бизга Абу Муовия, Абдурраҳмон ибн Ишоқдан, у Сайёрдан, у Абу Воилдан, у Али (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилдики, бир мукотаб (озодлик шартномасини тузган қул) унинг олдига келди ва: «Мен китобатим (озодлик тўлови)ни адо этишдан ожиз қолдим, менга ёрдам бер,» деди. У: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга ўргатган калималарни сенга ўргатмайми? — агар зиммангда Сир тоғича қарз бўлса ҳам, Аллаҳ уни сенинг (зиммангдан) адо этади. Айт: ‹Аллаҳим, ҳалолинг билан ҳаромингдан мени кифояла ва фазлинг билан мени Ўзингдан ўзгага муҳтож қилмагил,›» деди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир.