حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْحَسَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ حُنَيْنٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَلَسَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَقَالَ " إِنَّ عَبْدًا خَيَّرَهُ اللَّهُ بَيْنَ أَنْ يُؤْتِيَهُ مِنْ زَهْرَةِ الدُّنْيَا مَا شَاءَ وَبَيْنَ مَا عِنْدَهُ فَاخْتَارَ مَا عِنْدَهُ " . فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ فَدَيْنَاكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِآبَائِنَا وَأُمَّهَاتِنَا . قَالَ فَعَجِبْنَا فَقَالَ النَّاسُ انْظُرُوا إِلَى هَذَا الشَّيْخِ يُخْبِرُ رَسُولُ اللَّهِ عَنْ عَبْدٍ خَيَّرَهُ اللَّهُ بَيْنَ أَنْ يُؤْتِيَهُ مِنْ زَهْرَةِ الدُّنْيَا مَا شَاءَ وَبَيْنَ مَا عِنْدَ اللَّهِ وَهُوَ يَقُولُ فَدَيْنَاكَ بِآبَائِنَا وَأُمَّهَاتِنَا . قَالَ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ هُوَ الْمُخَيَّرَ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ هُوَ أَعْلَمَنَا بِهِ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ مِنْ أَمَنِّ النَّاسِ عَلَىَّ فِي صُحْبَتِهِ وَمَالِهِ أَبُو بَكْرٍ وَلَوْ كُنْتُ مُتَّخِذًا خَلِيلاً لاَتَّخَذْتُ أَبَا بَكْرٍ خَلِيلاً وَلَكِنْ أُخُوَّةُ الإِسْلاَمِ لاَ تَبْقَيَنَّ فِي الْمَسْجِدِ خَوْخَةٌ إِلاَّ خَوْخَةُ أَبِي بَكْرٍ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Аҳмад ибн ал-Ҳасан ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн Маслама, Молик ибн Анасдан, у Абун-Назрдан, у Убайд ибн Ҳунайндан, у Абу Саид ал-Худрийдан (ривоят қилди); Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) минбарга ўтириб дедилар: «Албатта, бир бандани Аллаҳ дунё кўркидан хоҳлаганини бериши билан, Ўз ҳузуридаги (неъмат) ўртасида ихтиёр қилдирди. У Ўз ҳузуридагини ихтиёр қилди,» дедилар. Шунда Абу Бакр: «Сизни ота-боболаримиз ва оналаримиз билан фидо қилдик, эй Расулуллаҳ!» деди. (Рови) деди: биз ажабландик. Одамлар: «Бу чолга қаранглар! Расулуллаҳ бир банда ҳақида — Аллаҳ уни дунё кўркидан хоҳлаганини бериши билан, Аллаҳ ҳузуридаги (неъмат) ўртасида ихтиёр қилдиргани ҳақида хабар берсалару, у эса: Сизни ота-боболаримиз ва оналаримиз билан фидо қилдик, деса,» дейишди. (Рови) деди: ихтиёр қилдирилган зот Расулуллаҳнинг ўзлари эдилар, Абу Бакр эса биз ичимизда буни энг яхши билгувчимиз эди. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, саҳбати ва моли билан менга энг кўп эҳсон қилган кишилардан бири Абу Бакрдир. Агар мен (Аллаҳдан ўзга) бир дўст (халил) тутадиган бўлсам, Абу Бакрни дўст тутардим. Лекин (бизнинг орамизда) Ислом биродарлиги бордир. Масжидда Абу Бакрнинг эшикчасидан бошқа эшикча қолмасин,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.