حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الصَّبَّاحِ الْهَاشِمِيُّ الْبَصْرِيُّ الْعَطَّارُ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ الْحَنَفِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ وَرْدَانَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " الْتَمِسُوا السَّاعَةَ الَّتِي تُرْجَى فِي يَوْمِ الْجُمُعَةِ بَعْدَ الْعَصْرِ إِلَى غَيْبُوبَةِ الشَّمْسِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ أَنَسٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْ غَيْرِ هَذَا الْوَجْهِ . وَمُحَمَّدُ بْنُ أَبِي حُمَيْدٍ يُضَعَّفُ ضَعَّفَهُ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ قِبَلِ حِفْظِهِ وَيُقَالُ لَهُ حَمَّادُ بْنُ أَبِي حُمَيْدٍ وَيُقَالُ هُوَ أَبُو إِبْرَاهِيمَ الأَنْصَارِيُّ وَهُوَ مُنْكَرُ الْحَدِيثِ . وَرَأَى بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ أَنَّ السَّاعَةَ الَّتِي تُرْجَى فِيهَا بَعْدَ الْعَصْرِ إِلَى أَنْ تَغْرُبَ الشَّمْسُ . وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ . وَقَالَ أَحْمَدُ أَكْثَرُ الأَحَادِيثِ فِي السَّاعَةِ الَّتِي تُرْجَى فِيهَا إِجَابَةُ الدَّعْوَةِ أَنَّهَا بَعْدَ صَلاَةِ الْعَصْرِ وَتُرْجَى بَعْدَ زَوَالِ الشَّمْسِ .
Бизга Абдуллаҳ ибн ас-Саббоҳ ал-Ҳошимий ал-Басрий ал-Аттор ривоят қилди, (у деди): бизга Убайдуллаҳ ибн Абдулмажид ал-Ҳанафий ривоят қилди, (у деди): бизга Муҳаммад ибн Абу Ҳумайд ривоят қилди, (у деди): бизга Мусо ибн Вардон, Анас ибн Моликдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилдики, у: «Жума кунида асрдан кейин қуёш ботгунича бўлган (вақтда дуо ижобат бўлиши) умид қилинадиган соатни қидиринг,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис шу йўлдан ғарибдир, бу ҳадис Анасдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан бошқа йўл билан ҳам ривоят қилинган. Муҳаммад ибн Абу Ҳумайд заиф (саналади)ган, илм аҳлининг баъзилари уни ҳифзи (ёдлаш хотираси) томонидан заиф санаганлар. Унга Ҳаммод ибн Абу Ҳумайд ҳам дейилади ва у Абу Иброҳим ал-Ансорий дейилади, у мункарул-ҳадисдир (ҳадиси рад қилинадиган кишидир). Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ашоблари ва бошқалардан баъзи илм аҳли (ушбу) умид қилинадиган соат асрдан кейин қуёш ботгунича бўлган вақт деб кўрганлар. Аҳмад ва Ишоқ ҳам шуни айтади. Аҳмад деди: дуонинг ижобат бўлиши умид қилинадиган соат ҳақидаги ҳадисларнинг аксарияти унинг аср намозидан кейин эканини (билдиради) ва у қуёш заволидан кейин ҳам умид қилинади.