حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى صَلاَةَ الْخَوْفِ بِإِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ رَكْعَةً وَالطَّائِفَةُ الأُخْرَى مُوَاجِهَةُ الْعَدُوِّ ثُمَّ انْصَرَفُوا فَقَامُوا فِي مَقَامِ أُولَئِكَ وَجَاءَ أُولَئِكَ فَصَلَّى بِهِمْ رَكْعَةً أُخْرَى ثُمَّ سَلَّمَ عَلَيْهِمْ فَقَامَ هَؤُلاَءِ فَقَضَوْا رَكْعَتَهُمْ وَقَامَ هَؤُلاَءِ فَقَضَوْا رَكْعَتَهُمْ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ رَوَى مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ مِثْلَ هَذَا . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ جَابِرٍ وَحُذَيْفَةَ وَزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَابْنِ مَسْعُودٍ وَسَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ وَأَبِي عَيَّاشٍ الزُّرَقِيِّ وَاسْمُهُ زَيْدُ بْنُ صَامِتٍ وَأَبِي بَكْرَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ ذَهَبَ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ فِي صَلاَةِ الْخَوْفِ إِلَى حَدِيثِ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ . وَقَالَ أَحْمَدُ قَدْ رُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم صَلاَةُ الْخَوْفِ عَلَى أَوْجُهٍ وَمَا أَعْلَمُ فِي هَذَا الْبَابِ إِلاَّ حَدِيثًا صَحِيحًا وَأَخْتَارُ حَدِيثَ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ . وَهَكَذَا قَالَ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ ثَبَتَتِ الرِّوَايَاتُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي صَلاَةِ الْخَوْفِ . وَرَأَى أَنَّ كُلَّ مَا رُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي صَلاَةِ الْخَوْفِ فَهُوَ جَائِزٌ وَهَذَا عَلَى قَدْرِ الْخَوْفِ . قَالَ إِسْحَاقُ وَلَسْنَا نَخْتَارُ حَدِيثَ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ عَلَى غَيْرِهِ مِنَ الرِّوَايَاتِ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдулмалик ибн Абуш-Шавориб ривоят қилди, у деди: бизга Язид ибн Зурайъ ривоят қилди, у деди: бизга Маъмар ривоят қилди, у Зуҳрийдан, у Солимдан, у отасидан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) хавф (жанг) намозини ўқиб, икки гуруҳдан бирига бир ракаат (имом бўлиб) ўқиб бердилар, иккинчи гуруҳ эса душманга рўбарў (турарди); сўнг улар (биринчилар) қайтиб, анавиларнинг ўрнига турдилар, анавилар келишди ва у (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларга яна бир ракаат ўқиб бердилар, сўнг уларга салом бердилар. Сўнг булар (биринчилар) туриб ўз ракаатларини адо этдилар, анавилар ҳам туриб ўз ракаатларини адо этдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис саҳиҳдир. Мусо ибн Уқба ҳам Нофеъдан, у Ибн Умардан шунга ўхшашини ривоят қилган. У деди: бу бобда Жобир, Ҳузайфа, Зайд ибн Собит, Ибн Аббос, Абу Ҳурайра, Ибн Масъуд, Саҳл ибн Абу Ҳасма, Абу Айёш аз-Зурақий — унинг исми Зайд ибн Сомит — ва Абу Бакрадан (ҳам ривоятлар бор). Абу Исо (Термизий) деди: Молик ибн Анас хавф намозида Саҳл ибн Абу Ҳасманинг ҳадисига ўтган, бу Шофеийнинг ҳам сўзидир. Аҳмад деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан хавф намози ҳақида бир неча важҳ (тарз)да ривоят қилинган ва мен бу бобда саҳиҳ ҳадисдан бошқасини билмайман, мен Саҳл ибн Абу Ҳасманинг ҳадисини ихтиёр қиламан. Ишоқ ибн Иброҳим ҳам худди шундай деди: у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан хавф намози ҳақидаги ривоятлар собит бўлган. У Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан хавф намози ҳақида ривоят қилинган ҳар бир нарсани жоиз деб билди, бу хавф миқдорига қарабдир. Ишоқ деди: биз Саҳл ибн Абу Ҳасманинг ҳадисини бошқа ривоятлардан устун (деб) ихтиёр қилмаймиз.