حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ بْنِ خُنَيْسٍ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي يَزِيدَ، قَالَ قَالَ لِي ابْنُ جُرَيْجٍ يَا حَسَنُ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي يَزِيدَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي رَأَيْتُنِي اللَّيْلَةَ وَأَنَا نَائِمٌ كَأَنِّي أُصَلِّي خَلْفَ شَجَرَةٍ فَسَجَدْتُ فَسَجَدَتِ الشَّجَرَةُ لِسُجُودِي فَسَمِعْتُهَا وَهِيَ تَقُولُ اللَّهُمَّ اكْتُبْ لِي بِهَا عِنْدَكَ أَجْرًا وَضَعْ عَنِّي بِهَا وِزْرًا وَاجْعَلْهَا لِي عِنْدَكَ ذُخْرًا وَتَقَبَّلْهَا مِنِّي كَمَا تَقَبَّلْتَهَا مِنْ عَبْدِكَ دَاوُدَ . قَالَ الْحَسَنُ قَالَ لِي ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ لِي جَدُّكَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَقَرَأَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم سَجْدَةً ثُمَّ سَجَدَ . قَالَ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَسَمِعْتُهُ وَهُوَ يَقُولُ مِثْلَ مَا أَخْبَرَهُ الرَّجُلُ عَنْ قَوْلِ الشَّجَرَةِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ ابْنِ عَبَّاسٍ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Язид ибн Хунайс ривоят қилди, у деди: бизга ал-Ҳасан ибн Муҳаммад ибн Убайдуллаҳ ибн Абу Язид ривоят қилди, у деди: Ибн Журайж менга: «Эй Ҳасан, менга Убайдуллаҳ ибн Абу Язид Ибн Аббосдан хабар берди,» деди. (Ибн Аббос) деди: «Бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келди ва: «Ё Расулаллаҳ, кеча мен ухлаб ётганимда ўзимни бир дарахт орқасида намоз ўқиётгандек кўрдим. Мен сажда қилдим, дарахт ҳам менинг саждам билан сажда қилди. Мен унинг: «Аллаҳумма, бунинг билан менга Сенинг ҳузурингда ажр ёзгин, бунинг билан мендан гуноҳни соқит қилгин, уни мен учун Сенинг ҳузурингда захира қилгин ва уни банданг Довуддан қабул қилганинг каби мендан қабул қилгин,» деганини эшитдим,» деди.» Ҳасан деди: Ибн Журайж менга: «Бобонг менга (шундай) деди,» деди. Ибн Аббос деди: «Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сажда (оятини) ўқиб, сўнг сажда қилдилар.» (У) деди: Ибн Аббос деди: «Мен у кишининг худди ҳалиги одам дарахтнинг сўзи ҳақида хабар бергани каби (сўз) айтаётганларини эшитдим.» (У) деди: бу бобда Абу Саъиддан (ҳам ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: бу Ибн Аббос ҳадисидан ҳасан ғариб ҳадисдир, биз уни фақат шу йўл билан биламиз.