Сунани Термизий — 652-ҳадис

Закот китоби · Садақа кимга ҳалол бўлмайди

652-ҳадисСунани Термизий · Закот китоби

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ سَعِيدٍ، ح وَحَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ رَيْحَانَ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لاَ تَحِلُّ الصَّدَقَةُ لِغَنِيٍّ وَلاَ لِذِي مِرَّةٍ سَوِيٍّ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَحُبْشِيِّ بْنِ جُنَادَةَ وَقَبِيصَةَ بْنِ مُخَارِقٍ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو حَدِيثٌ حَسَنٌ ‏.‏ وَقَدْ رَوَى شُعْبَةُ عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ هَذَا الْحَدِيثَ بِهَذَا الإِسْنَادِ وَلَمْ يَرْفَعْهُ ‏.‏ وَقَدْ رُوِيَ فِي غَيْرِ هَذَا الْحَدِيثِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ تَحِلُّ الْمَسْأَلَةُ لِغَنِيٍّ وَلاَ لِذِي مِرَّةٍ سَوِيٍّ ‏"‏ ‏.‏ وَإِذَا كَانَ الرَّجُلُ قَوِيًّا مُحْتَاجًا وَلَمْ يَكُنْ عِنْدَهُ شَيْءٌ فَتُصُدِّقَ عَلَيْهِ أَجْزَأَ عَنِ الْمُتَصَدِّقِ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ وَوَجْهُ هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ عَلَى الْمَسْأَلَةِ ‏.‏

Бизга Абу Бакр Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Абу Довуд ат-Тоёлисий ривоят қилди, бизга Суфён ибн Саид ривоят қилди; (бошқа санад билан) бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ҳам ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Суфён хабар берди, Саъд ибн Иброҳимдан, у Райҳон ибн Язиддан, у Абдуллаҳ ибн Амрдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Садақа бойга ҳам, бадани соғлом-қувватли кишига ҳам ҳалол бўлмайди,» дедилар. (Абу Исо) деди: Бу бобда Абу Ҳурайра, Ҳубший ибн Жунода ва Қабиса ибн Мухориқдан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Абдуллаҳ ибн Амрнинг ҳадиси ҳасан ҳадисдир. Шуъба бу ҳадисни Саъд ибн Иброҳимдан шу иснод билан ривоят қилиб, уни (Набийга) марфуъ қилмаган. Бу ҳадисдан бошқасида ҳам Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан: «Тиланиш бойга ҳам, бадани соғлом-қувватли кишига ҳам ҳалол бўлмайди,» (деб) ривоят қилинган. Агар киши қувватли-ю муҳтож бўлса ва олдида ҳеч нарса бўлмаса-ю, унга садақа қилинса, илм аҳли ҳузурида садақа берувчининг (амали) ўринли бўлади. Илм аҳлининг баъзилари ҳузурида бу ҳадиснинг йўналиши тиланиш (ман этилиши) ҳақидадир.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Абу Довуд, 1634-ҳадисЗакот китоби

Садақа бой учун ҳам, соғлом бақувват учун ҳам ҳалол бўлмайди. соғлом кучли учун кучли бақувват учун соғлом бақувват учун

Сунани Насоий, 2597-ҳадисЗакот китоби

Садақа бойга ҳам, соғлом-бақувват кишига ҳам ҳалол бўлмайди,

Сунани Абу Довуд, 2376-ҳадисРўза китоби

Қусган киши ҳам, эҳтилом бўлган киши ҳам, қон олдирган киши ҳам (рўзасини) бузмайди

Сунани Насоий, 2598-ҳадисЗакот китоби

басараҳу Агар истасангиз (бераман), (лекин) унда бой кишига ҳам, кучли касб қила оладиган кишига ҳам улуш йўқ,

Сунани Термизий, 1-ҳадисТаҳорат китоби

Таҳоратсиз намоз ва ғулулдан (хиёнат қилинган ўлжадан) садақа қабул қилинмайди, Таҳоратдан бошқа билан эмас,

Сунани Термизий, 1998-ҳадисЯхшилик ва силаи раҳм китоби

Қалбида бир хардал донаси миқдорича такаббурлик бўлган киши жаннатга кирмайди; қалбида бир донача миқдорича имон бўлган киши дўзахга кирмайди,