حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّهُ قَالَ آلَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ نِسَائِهِ شَهْرًا فَأَقَامَ فِي مَشْرُبَةٍ تِسْعًا وَعِشْرِينَ يَوْمًا قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ آلَيْتَ شَهْرًا فَقَالَ " الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Али ибн Ҳужр ривоят қилди, у деди: бизга Исмоил ибн Жаъфар, Ҳумайддан, у Анас (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у шундай деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) аёлларидан бир ой (узоқ туришга) онт ичдилар ва ғурфада (юқори хонада) йигирма тўққиз кун турдилар. (Саҳобалар): «Ё Расулуллаҳ, сиз бир ой (туришга) онт ичган эдингиз?» дейишди. У: «Ой йигирма тўққиз (кун)дир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳасан саҳиҳ ҳадисдир.