حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنْ عِنْدِي وَهُوَ قَرِيرُ الْعَيْنِ طَيِّبُ النَّفْسِ فَرَجَعَ إِلَىَّ وَهُوَ حَزِينٌ فَقُلْتُ لَهُ فَقَالَ " إِنِّي دَخَلْتُ الْكَعْبَةَ وَوَدِدْتُ أَنِّي لَمْ أَكُنْ فَعَلْتُ إِنِّي أَخَافُ أَنْ أَكُونَ أَتْعَبْتُ أُمَّتِي مِنْ بَعْدِي " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Ибн Абу Умар ривоят қилди, у деди: бизга Вакииъ ривоят қилди, у Исмоил ибн Абдулмаликдан, у Ибн Абу Мулайкадан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузуримдан кўзлари қувончли, кўнгиллари хушнуд ҳолда чиқдилар, сўнг ҳузуримга ғамгин ҳолда қайтдилар. Мен у зотдан (сабабини) сўрадим. У: «Мен Каъбага кирдим ва буни қилмаганимни истардим. Мен ўзимдан кейин умматимни машаққатга солиб қўйишимдан қўрқаман,» дедилар.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳасан саҳиҳ ҳадисдир.