حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْقُدُّوسِ بْنُ بَكْرِ بْنِ خُنَيْسٍ، حَدَّثَنَا حَبِيبُ بْنُ سُلَيْمٍ الْعَبْسِيُّ، عَنْ بِلاَلِ بْنِ يَحْيَى الْعَبْسِيِّ، عَنْ حُذَيْفَةَ بْنِ الْيَمَانِ، قَالَ إِذَا مِتُّ فَلاَ تُؤْذِنُوا بِي أَحَدًا إِنِّي أَخَافُ أَنْ يَكُونَ نَعْيًا فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْهَى عَنِ النَّعْىِ . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ .
Бизга Аҳмад ибн Маниъ ривоят қилди, у деди: бизга Абдулқуддус ибн Бакр ибн Хунайс ривоят қилди, у деди: бизга Ҳабиб ибн Сулайм ал-Абсий ривоят қилди, у Билол ибн Яҳё ал-Абсийдан, у Ҳузайфа ибнул-Ямондан (ривоят қилди), у деди: мен ўлсам, мен ҳақимда ҳеч кимга эълон қилманглар, мен бунинг наъй бўлиб қолишидан қўрқаман, чунки мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни наъйдан қайтараётганларини эшитганман. Бу ҳасан ҳадисдир.