باب ذِكْرِ اخْتِلاَفِ أَلْفَاظِ النَّاقِلِينَ لِخَبَرِ الزُّهْرِيِّ فِي الْمَخْزُومِيَّةِ الَّتِي سَرَقَتْ
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ، قَالَ كَانَتْ مَخْزُومِيَّةٌ تَسْتَعِيرُ مَتَاعًا وَتَجْحَدُهُ فَرُفِعَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكُلِّمَ فِيهَا فَقَالَ " لَوْ كَانَتْ فَاطِمَةَ لَقَطَعْتُ يَدَهَا " . قِيلَ لِسُفْيَانَ مَنْ ذَكَرَهُ قَالَ أَيُّوبُ بْنُ مُوسَى عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَى .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Суфён хабар берди, у деди: «Махзумий бир аёл асбоб-анжом (нарса) қарз олиб, кейин уни инкор қилар эди. Сўнг у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурига келтирилди ва унинг ҳақида (афв сўраб) гапирилди. Шунда у: «Агар (у) Фотима бўлганида ҳам, мен унинг қўлини кесган бўлардим,» дедилар.» Суфёнга: «Уни ким ривоят қилди?» дейилди. У: «Айюб ибн Мусо, Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оишадан — иншааллаҳ,» деди.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ امْرَأَةً، سَرَقَتْ فَأُتِيَ بِهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا مَنْ يَجْتَرِئُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلاَّ أَنْ يَكُونَ أُسَامَةَ فَكَلَّمُوا أُسَامَةَ فَكَلَّمَهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " يَا أُسَامَةُ إِنَّمَا هَلَكَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ حِينَ كَانُوا إِذَا أَصَابَ الشَّرِيفُ فِيهِمُ الْحَدَّ تَرَكُوهُ وَلَمْ يُقِيمُوا عَلَيْهِ وَإِذَا أَصَابَ الْوَضِيعُ أَقَامُوا عَلَيْهِ لَوْ كَانَتْ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ لَقَطَعْتُهَا " .
Бизга Муҳаммад ибн Мансур хабар берди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, Айюб ибн Мусодан, у Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оишадан (ривоят қилдики), бир аёл ўғирлик қилди ва у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурига келтирилди. (Одамлар): «Усома бўлмаса, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га ким журъат қила олади?» дедилар. Сўнг улар Усома билан гаплашдилар, у эса у (зот) билан гаплашди. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Эй Усома, Бани Исроил шунинг учун ҳалок бўлганлар: улар орасида бир шарафли (зодагон) киши ҳад (жазога лойиқ жиноят) содир этса, уни қўйиб юборар, унга (жазони) татбиқ этмас эдилар; пасткаш (оддий) киши (жиноят) содир этса, унга (жазони) татбиқ этар эдилар. Агар (ўғирлаган) Муҳаммаднинг қизи Фотима бўлганида ҳам, мен уни (унинг қўлини) кесган бўлардим,» дедилар.
أَخْبَرَنَا رِزْقُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ أُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِسَارِقٍ فَقَطَعَهُ قَالُوا مَا كُنَّا نُرِيدُ أَنْ يَبْلُغَ مِنْهُ هَذَا . قَالَ " لَوْ كَانَتْ فَاطِمَةَ لَقَطَعْتُهَا " .
Бизга Ризқуллаҳ ибн Мусо хабар берди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, Айюб ибн Мусодан, у Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оишадан (ривоят қилдики), у деди: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурига бир ўғри келтирилди ва у (зот) унинг (қўлини) кесдилар. (Одамлар): «Биз бунинг бу даражага етишини истамаган эдик,» дедилар. У: «Агар (у) Фотима бўлганида ҳам, мен уни (унинг қўлини) кесган бўлардим,» дедилар.»
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّا بْنِ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ امْرَأَةً، سَرَقَتْ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا مَا نُكَلِّمُهُ فِيهَا مَا مِنْ أَحَدٍ يُكَلِّمُهُ إِلاَّ حِبُّهُ أُسَامَةُ . فَكَلَّمَهُ فَقَالَ " يَا أُسَامَةُ إِنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ هَلَكُوا بِمِثْلِ هَذَا كَانَ إِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ وَإِنْ سَرَقَ فِيهِمُ الدُّونُ قَطَعُوهُ وَإِنَّهَا لَوْ كَانَتْ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ لَقَطَعْتُهَا " .
Бизга Али ибн Саид ибн Масруқ хабар берди, у деди: бизга Яҳё ибн Закарийя ибн Абу Зоида ривоят қилди, Суфён ибн Уяйнадан, у Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оишадан (ривоят қилдики), бир аёл Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонида ўғирлик қилди. (Одамлар): «Биз унинг ҳақида у (зот) билан гаплашолмаймиз; унинг суюкли (севимлиси) Усомадан бошқа ҳеч ким у зот билан гаплаша олмайди,» дедилар. Сўнг (Усома) у зот билан гаплашди. Шунда у: «Эй Усома, Бани Исроил ана шунга ўхшаш (иш) сабабли ҳалок бўлганлар: улар орасида шарафли (зодагон) киши ўғирлик қилса, уни қўйиб юборар, улар орасида пасткаш (оддий) киши ўғирлик қилса, унинг (қўлини) кесар эдилар. Албатта, агар (ўғирлаган) Муҳаммаднинг қизи Фотима бўлганида ҳам, мен уни (унинг қўлини) кесган бўлардим,» дедилар.
أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ بْنُ بَكَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ شُعَيْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتِ اسْتَعَارَتِ امْرَأَةٌ عَلَى أَلْسِنَةِ أُنَاسٍ يُعْرَفُونَ - وَهِيَ لاَ تُعْرَفُ - حُلِيًّا فَبَاعَتْهُ وَأَخَذَتْ ثَمَنَهُ فَأُتِيَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَعَى أَهْلُهَا إِلَى أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ فَكَلَّمَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِيهَا فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يُكَلِّمُهُ ثُمَّ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَتَشْفَعُ إِلَىَّ فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ " . فَقَالَ أُسَامَةُ اسْتَغْفِرْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ . ثُمَّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَشِيَّتَئِذٍ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ " أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّمَا هَلَكَ النَّاسُ قَبْلَكُمْ أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ الشَّرِيفُ فِيهِمْ تَرَكُوهُ وَإِذَا سَرَقَ الضَّعِيفُ فِيهِمْ أَقَامُوا عَلَيْهِ الْحَدَّ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ سَرَقَتْ لَقَطَعْتُ يَدَهَا " . ثُمَّ قَطَعَ تِلْكَ الْمَرْأَةَ .
Бизга Имрон ибн Баккор хабар берди, у деди: бизга Бишр ибн Шуайб ривоят қилди, у деди: менга отам хабар берди, Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оишадан (ривоят қилдики), у деди: «Бир аёл — ўзи танилмас (номаълум) бўлиб, таниқли одамларнинг номидан — зеб-зийнат (тақинчоқ) қарз олди, сўнг уни сотиб, нархини (пулини) олди. Сўнг у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурига келтирилди. Унинг оиласи Усома ибн Зайднинг олдига югурдилар (ёрдам сўрадилар) ва у (Усома) унинг ҳақида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан гаплашди. (Усома) гапириб турганида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг юзи ўзгарди. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Аллаҳнинг ҳадларидан (белгиланган жазоларидан) бири ҳақида менга шафоат (орага тушиб сўров) қиляпсанми?» дедилар. Усома: «Мен учун (Аллаҳдан) мағфират сўранг, эй Расулуллаҳ,» деди. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўша кечқурун ўринларидан туриб, Аллаҳ азза ва жаллага У лойиқ бўлган (мақтов) билан ҳамд айтдилар, сўнг: «Аммо баъд, сизлардан олдинги одамлар шунинг учун ҳалок бўлдилар: улар орасида шарафли (зодагон) киши ўғирлик қилса, уни қўйиб юборар, улар орасида заиф (оддий) киши ўғирлик қилса, унга ҳадни (жазони) татбиқ этар эдилар. Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зотга қасамки, агар Муҳаммаднинг қизи Фотима ўғирлик қилганида ҳам, мен албатта унинг қўлини кесган бўлардим,» дедилар. Сўнг ўша аёлнинг (қўлини) кесдилар.»
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ قُرَيْشًا، أَهَمَّهُمْ شَأْنُ الْمَخْزُومِيَّةِ الَّتِي سَرَقَتْ فَقَالُوا مَنْ يُكَلِّمُ فِيهَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالُوا وَمَنْ يَجْتَرِئُ عَلَيْهِ إِلاَّ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ حِبُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَلَّمَهُ أُسَامَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَتَشْفَعُ فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ " . ثُمَّ قَامَ فَخَطَبَ فَقَالَ " إِنَّمَا هَلَكَ الَّذِينَ قَبْلَكُمْ أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ وَإِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الضَّعِيفُ أَقَامُوا عَلَيْهِ الْحَدَّ وَايْمُ اللَّهِ لَوْ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ سَرَقَتْ لَقَطَعْتُ يَدَهَا " .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга ал-Лайс ривоят қилди, ибн Шиҳобдан, у Урвадан, у Оишадан (ривоят қилдики), ўғирлик қилган махзумий аёлнинг иши Қурайшни ташвишга солди. Улар: «Унинг ҳақида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан ким гаплашади?» дедилар. (Яна) улар: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг суюкли (севимлиси) Усома ибн Зайддан бошқа унга (гаплашишга) ким журъат қила олади?» дедилар. Сўнг Усома у зот билан гаплашди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳнинг ҳадларидан (белгиланган жазоларидан) бири ҳақида шафоат (орага тушиб сўров) қиляпсанми?» дедилар. Сўнг (у зот) ўринларидан туриб хутба қилдилар ва: «Сизлардан олдингилар шунинг учун ҳалок бўлдилар: улар орасида шарафли (зодагон) киши ўғирлик қилса, уни қўйиб юборар, улар орасида заиф (оддий) киши ўғирлик қилса, унга ҳадни (жазони) татбиқ этар эдилар. Аллаҳга қасамки, агар Муҳаммаднинг қизи Фотима ўғирлик қилганида ҳам, мен албатта унинг қўлини кесган бўлардим,» дедилар.
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْجَوَّابِ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمَّارُ بْنُ رُزَيْقٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ سَرَقَتِ امْرَأَةٌ مِنْ قُرَيْشٍ مِنْ بَنِي مَخْزُومٍ فَأُتِيَ بِهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا مَنْ يُكَلِّمُهُ فِيهَا قَالُوا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ . فَأَتَاهُ فَكَلَّمَهُ فَزَبَرَهُ وَقَالَ " إِنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانُوا إِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ وَإِذَا سَرَقَ الْوَضِيعُ قَطَعُوهُ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ سَرَقَتْ لَقَطَعْتُهَا " .
Бизга Абу Бакр ибн Ишоқ хабар берди, у деди: бизга Абул-Жаввоб ривоят қилди, у деди: бизга Аммор ибн Рузайқ ривоят қилди, Муҳаммад ибн Абдурраҳмон ибн Абу Лайладан, у Исмоил ибн Умайядан, у Муҳаммад ибн Муслимдан, у Урвадан, у Оишадан (ривоят қилдики), у деди: «Қурайшдан, Бану Махзумдан бир аёл ўғирлик қилди ва у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурига келтирилди. (Одамлар): «Унинг ҳақида у зот билан ким гаплашади?» дедилар. Улар: «Усома ибн Зайд,» дедилар. Сўнг у (Усома) у зотнинг олдига келиб, у билан гаплашди. Шунда у (зот) уни жеркиб: «Бани Исроил орасида шарафли (зодагон) киши ўғирлик қилса, уни қўйиб юборар, пасткаш (оддий) киши ўғирлик қилса, унинг (қўлини) кесар эдилар. Жони қўлимда бўлган Зотга қасамки, агар Муҳаммаднинг қизи Фотима ўғирлик қилганида ҳам, мен уни (унинг қўлини) кесган бўлардим,» дедилар.»
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَبَلَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى بْنِ أَعْيَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ رَاشِدٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ قُرَيْشًا، أَهَمَّهُمْ شَأْنُ الْمَخْزُومِيَّةِ الَّتِي سَرَقَتْ فَقَالُوا مَنْ يُكَلِّمُ فِيهَا قَالُوا مَنْ يَجْتَرِئُ عَلَيْهِ إِلاَّ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ حِبُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَكَلَّمَهُ أُسَامَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا هَلَكَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ وَإِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الضَّعِيفُ أَقَامُوا عَلَيْهِ الْحَدَّ وَايْمُ اللَّهِ لَوْ سَرَقَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ لَقَطَعْتُ يَدَهَا " .
Бизга Муҳаммад ибн Жабала хабар берди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Мусо ибн Аъян ривоят қилди, у деди: бизга отам ривоят қилди, у Ишоқ ибн Рошиддан, у Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики): Қурайш ўғирлик қилган Махзумий аёлнинг иши уларни ташвишга солди. Улар: «Бу ҳақда ким (Набий билан) гаплаша олади?» дедилар. (Бошқалар): «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг суюкли (саҳобаси) Усома ибн Зайддан бошқа ким журъат қила олади?» дедилар. Шунда Усома у билан гаплашди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сиздан олдингилар шунинг учун ҳалок бўлганларки, улар орасида обрўли (киши) ўғирлик қилса, уни қўйиб юборар, кучсиз (киши) ўғирлик қилса, унга ҳад жазосини берар эдилар. Аллаҳга қасамки, агар Муҳаммаднинг қизи Фотима ўғирлик қилса, унинг ҳам қўлини кесган бўлардим,» дедилар.
قَالَ الْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ، أَخْبَرَهُ عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ امْرَأَةً، سَرَقَتْ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةِ الْفَتْحِ فَأُتِيَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَلَّمَهُ فِيهَا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ فَلَمَّا كَلَّمَهُ تَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَتَشْفَعُ فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ " . فَقَالَ لَهُ أُسَامَةُ اسْتَغْفِرْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَلَمَّا كَانَ الْعَشِيُّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ " أَمَّا بَعْدُ إِنَّمَا هَلَكَ النَّاسُ قَبْلَكُمْ أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ وَإِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الضَّعِيفُ أَقَامُوا عَلَيْهِ الْحَدَّ " . ثُمَّ قَالَ " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ سَرَقَتْ قَطَعْتُ يَدَهَا " .
Ҳорис ибн Мискин — унга (китоб) ўқиб берилганда, мен ҳам эшитиб турардим — Ибн Ваҳбдан (ривоят қилди), у деди: менга Юнус хабар берди, у Ибн Шиҳобдан (ривоят қилдики), Урва ибн Зубайр унга Оиша (розияллаҳу анҳо)дан хабар бердики: Бир аёл Фатҳ ғазоти пайтида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонида ўғирлик қилди. Уни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурига олиб келишди. Усома ибн Зайд унинг ҳақида (Набий билан) гаплашди. У гаплашгач, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг юзи ўзгарди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳнинг ҳадларидан бир ҳад ҳақида шафоат қиляпсанми?» дедилар. Усома унга: «Мен учун (Аллаҳдан) мағфират сўранг, эй Аллаҳнинг Расули,» деди. Кечқурун бўлганида, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўринларидан туриб, Аллаҳ азза ва жаллага У лойиқ бўлган (ҳамд) билан сано айтдилар, сўнгра: «Аммо баъд, сиздан олдинги одамлар шунинг учун ҳалок бўлдиларки, улар орасида обрўли (киши) ўғирлик қилса, уни қўйиб юборар, кучсиз (киши) ўғирлик қилса, унга ҳад жазосини берар эдилар,» дедилар. Сўнгра: «Жоним қўлида бўлган Зот билан қасамки, агар Муҳаммаднинг қизи Фотима ўғирлик қилса, унинг қўлини кесган бўлардим,» дедилар.
أَخْبَرَنَا سُوَيْدٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ امْرَأَةً، سَرَقَتْ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةِ الْفَتْحِ - مُرْسَلٌ - فَفَزِعَ قَوْمُهَا إِلَى أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ يَسْتَشْفِعُونَهُ - قَالَ عُرْوَةُ - فَلَمَّا كَلَّمَهُ أُسَامَةُ فِيهَا تَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَتُكَلِّمُنِي فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ " . قَالَ أُسَامَةُ اسْتَغْفِرْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَلَمَّا كَانَ الْعَشِيُّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَطِيبًا فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ " أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّمَا هَلَكَ النَّاسُ قَبْلَكُمْ أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ وَإِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الضَّعِيفُ أَقَامُوا عَلَيْهِ الْحَدَّ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ سَرَقَتْ لَقَطَعْتُ يَدَهَا " . ثُمَّ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدِ تِلْكَ الْمَرْأَةِ فَقُطِعَتْ فَحَسُنَتْ تَوْبَتُهَا بَعْدَ ذَلِكَ . قَالَتْ عَائِشَةُ رضى الله عنها وَكَانَتْ تَأْتِينِي بَعْدَ ذَلِكَ فَأَرْفَعُ حَاجَتَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Сувайд хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ хабар берди, у Юнусдан, у Зуҳрийдан (ривоят қилди), у деди: менга Урва ибн Зубайр хабар бердики: Бир аёл Фатҳ ғазоти пайтида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонида ўғирлик қилди — (бу) мурсал (ривоят). Унинг қавми Усома ибн Зайдга (югуриб) бориб, ундан шафоат сўрадилар. Урва деди: Усома унинг ҳақида (Набий билан) гаплашгач, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг юзи ўзгарди ва: «Аллаҳнинг ҳадларидан бир ҳад ҳақида менга гапиряпсанми?» дедилар. Усома: «Мен учун (Аллаҳдан) мағфират сўранг, эй Аллаҳнинг Расули,» деди. Кечқурун бўлганида, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) хутба ўқиш учун туриб, Аллаҳга У лойиқ бўлган (ҳамд) билан сано айтдилар, сўнгра: «Аммо баъд, сиздан олдинги одамлар шунинг учун ҳалок бўлдиларки, улар орасида обрўли (киши) ўғирлик қилса, уни қўйиб юборар, кучсиз (киши) ўғирлик қилса, унга ҳад жазосини берар эдилар. Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зот билан қасамки, агар Муҳаммаднинг қизи Фотима ўғирлик қилса, унинг қўлини кесган бўлардим,» дедилар. Сўнгра Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўша аёлнинг қўлини (кесишга) буюрдилар ва у кесилди. Шундан кейин унинг тавбаси чиройли (самимий) бўлди. Оиша (розияллаҳу анҳо) деди: У шундан кейин олдимга келиб турар, мен унинг ҳожатини Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га етказардим.