حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، وَابْنُ، مَوْهَبٍ - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا الْمُفَضَّلُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا ارْتَحَلَ قَبْلَ أَنْ تَزِيغَ الشَّمْسُ أَخَّرَ الظُّهْرَ إِلَى وَقْتِ الْعَصْرِ ثُمَّ نَزَلَ فَجَمَعَ بَيْنَهُمَا فَإِنْ زَاغَتِ الشَّمْسُ قَبْلَ أَنْ يَرْتَحِلَ صَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ رَكِبَ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو دَاوُدَ كَانَ مُفَضَّلٌ قَاضِيَ مِصْرَ وَكَانَ مُجَابَ الدَّعْوَةِ وَهُوَ ابْنُ فَضَالَةَ .
Бизга Қутайба ва Ибн Мавҳаб — маъно бир — иккаласи деди: бизга ал-Муфаззал Уқайлдан, у Ибн Шиҳобдан, у Анас ибн Моликдан ривоят қилди: у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қуёш оғишидан олдин йўлга чиқсалар, пешинни аср вақтигача кечиктирар, сўнгра тушиб иккаласини жам қилар эдилар. Агар йўлга чиқишдан олдин қуёш оғса, пешинни ўқиб, сўнгра уловга минар эдилар соллаллаҳу алайҳи васаллам. Абу Довуд деди: Муфаззал Миср қозиси бўлиб, дуоси мустажоб (ижобат бўладиган) эди, у Ибн Фазоладир.