حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ الرَّمْلِيُّ الْهَمْدَانِيُّ، حَدَّثَنَا الْمُفَضَّلُ بْنُ فَضَالَةَ، وَاللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ، عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ إِذَا زَاغَتِ الشَّمْسُ قَبْلَ أَنْ يَرْتَحِلَ جَمَعَ بَيْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ وَإِنْ يَرْتَحِلْ قَبْلَ أَنْ تَزِيغَ الشَّمْسُ أَخَّرَ الظُّهْرَ حَتَّى يَنْزِلَ لِلْعَصْرِ وَفِي الْمَغْرِبِ مِثْلَ ذَلِكَ إِنْ غَابَتِ الشَّمْسُ قَبْلَ أَنْ يَرْتَحِلَ جَمَعَ بَيْنَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ وَإِنْ يَرْتَحِلْ قَبْلَ أَنْ تَغِيبَ الشَّمْسُ أَخَّرَ الْمَغْرِبَ حَتَّى يَنْزِلَ لِلْعِشَاءِ ثُمَّ جَمَعَ بَيْنَهُمَا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ حُسَيْنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ كُرَيْبٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَ حَدِيثِ الْمُفَضَّلِ وَاللَّيْثِ .
Бизга Язид ибн Холид ибн Язид ибн Абдуллаҳ ибн Мавҳаб ар-Ромлий ал-Ҳамдоний ривоят қилди, бизга ал-Муфаззал ибн Фазола ва ал-Лайс ибн Саъд Ҳишом ибн Саъддан, у Абу Зубайрдан, у Абу Туфайлдан, у Муоз ибн Жабалдан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Табук ғазотида бўлиб, йўлга чиқишдан олдин қуёш оғса, пешин билан асрни жам қилар эдилар. Агар қуёш оғишидан олдин йўлга чиқсалар, пешинни асрга тушадиган вақтгача кечиктирар эдилар. Мағрибда ҳам шундай: агар йўлга чиқишдан олдин қуёш ботса, мағриб билан хуфтонни жам қилар, агар қуёш ботишидан олдин йўлга чиқсалар, мағрибни хуфтонга тушадиган вақтгача кечиктириб, сўнгра иккаласини жам қилар эдилар. Абу Довуд деди: уни Ҳишом ибн Урва Ҳусайн ибн Абдуллаҳдан, у Курайбдан, у Ибн Аббосдан, у Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламдан ал-Муфаззал ва ал-Лайс ҳадисига ўхшаш ривоят қилди.