حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَابْنُ الْمُثَنَّى، - وَهَذَا لَفْظُ ابْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، - قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى - قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عُمَرَ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ عَلِيًّا، - رضى الله عنه - كَانَ إِذَا سَافَرَ سَارَ بَعْدَ مَا تَغْرُبُ الشَّمْسُ حَتَّى تَكَادَ أَنْ تُظْلِمَ ثُمَّ يَنْزِلُ فَيُصَلِّي الْمَغْرِبَ ثُمَّ يَدْعُو بِعَشَائِهِ فَيَتَعَشَّى ثُمَّ يُصَلِّي الْعِشَاءَ ثُمَّ يَرْتَحِلُ وَيَقُولُ هَكَذَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصْنَعُ . قَالَ عُثْمَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عُمَرَ بْنِ عَلِيٍّ سَمِعْتُ أَبَا دَاوُدَ يَقُولُ وَرَوَى أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ حَفْصِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ أَنَسًا كَانَ يَجْمَعُ بَيْنَهُمَا حِينَ يَغِيبُ الشَّفَقُ وَيَقُولُ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَصْنَعُ ذَلِكَ وَرِوَايَةُ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِثْلُهُ .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ва Ибн ал-Мусанно — бу Ибн ал-Мусаннонинг лафзи — иккаласи деди: бизга Абу Усома ривоят қилди — Ибн ал-Мусанно деди — менга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ибн Умар ибн Алий ибн Абу Толиб отасидан, у бобосидан хабар берди: Алий розияллаҳу анҳу сафар қилсалар, қуёш ботганидан кейин деярли қоронғи тушай дегунча юрар, сўнгра тушиб мағрибни ўқир, кейин кечки овқатини чақириб овқатланар, сўнгра хуфтонни ўқир, кейин йўлга чиқар ва: ‹Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳам мана шундай қилар эдилар› дердилар. Усмон Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ибн Умар ибн Алийдан (ривоят қилди): мен Абу Довуднинг шундай деганини эшитдим: Усома ибн Зайд Ҳафс ибн Убайдуллаҳдан — яъни Ибн Анас ибн Моликдан — ривоят қилишича, Анас шафақ ғойиб бўлган вақтда иккаласини жам қилар ва ‹Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай қилар эдилар› дерди. Зуҳрийнинг Анасдан, унинг Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривояти ҳам шунга ўхшашдир.