حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، - يَعْنِي ابْنَ عُمَرَ بْنِ غَانِمٍ - عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زِيَادٍ، أَنَّهُ سَمِعَ زِيَادَ بْنَ نُعَيْمٍ الْحَضْرَمِيَّ، أَنَّهُ سَمِعَ زِيَادَ بْنَ الْحَارِثِ الصُّدَائِيَّ، قَالَ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَبَايَعْتُهُ فَذَكَرَ حَدِيثًا طَوِيلاً قَالَ فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ أَعْطِنِي مِنَ الصَّدَقَةِ . فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى لَمْ يَرْضَ بِحُكْمِ نَبِيٍّ وَلاَ غَيْرِهِ فِي الصَّدَقَاتِ حَتَّى حَكَمَ فِيهَا هُوَ فَجَزَّأَهَا ثَمَانِيَةَ أَجْزَاءٍ فَإِنْ كُنْتَ مِنْ تِلْكَ الأَجْزَاءِ أَعْطَيْتُكَ حَقَّكَ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ — яъни Ибн Умар ибн Ғоним — Абдурраҳмон ибн Зиёддан ривоят қилдики, у Зиёд ибн Нуъайм ал-Ҳазрамийни эшитди, у Зиёд ибн ал-Ҳорис ас-Судоийни эшитди. У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам олдига келдим ва унга байъат қилдим. Сўнг у узун ҳадисни зикр қилди. У деди: Унинг олдига бир киши келди ва: Менга садақадан бер — деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга деди: «Аллаҳ таоло садақаларда на пайғамбар, на бошқанинг ҳукмига рози бўлмади, токи унда ўзи ҳукм қилиб, уни саккиз қисмга бўлди. Агар сен ўша қисмлардан бўлсанг, сенга ҳаққингни бераман.»