Сунани Абу Довуд — 1800-ҳадис

Ҳаж китоби · Ҳажни қирон тарзида қилиш

1800-ҳадисСунани Абу Довуд · Ҳаж китоби

حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا مِسْكِينٌ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ، يَقُولُ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ، أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ أَتَانِي اللَّيْلَةَ آتٍ مِنْ عِنْدِ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَهُوَ بِالْعَقِيقِ ‏"‏ وَقَالَ صَلِّ فِي هَذَا الْوَادِي الْمُبَارَكِ وَقَالَ عُمْرَةٌ فِي حَجَّةٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ وَعُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْوَاحِدِ فِي هَذَا الْحَدِيثِ عَنِ الأَوْزَاعِيِّ ‏"‏ وَقُلْ عُمْرَةٌ فِي حَجَّةٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَا رَوَاهُ عَلِيُّ بْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ فِي هَذَا الْحَدِيثِ وَقَالَ ‏"‏ وَقُلْ عُمْرَةٌ فِي حَجَّةٍ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Нуфайлий ривоят қилди, бизга Мискийн Авзўийдан, у Яҳё ибн Абу Касийрдан, у Икримадан ривоят қилди. У деди: Мен Ибн Аббоснинг шундай деганини эшитдим: Менга Умар ибн Хаттоб ривоят қилдики, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деётганини эшитди: «Бу кеча менга Роббим азза ва жалла ҳузуридан келгувчи (малоика) келди». У Ақийқда эди. «Ва у деди: ‹Бу муборак водийда намоз ўқи ва айт: ‹Ҳажда умра (қилдим)››». Абу Довуд деди: Буни Валиду ибн Муслим ва Умар ибн Абдулвоҳид бу ҳадисда Авзўийдан ‹Айт: ‹Ҳажда умра›› деб ривоят қилишган. Абу Довуд деди: Шунингдек буни Алий ибн Муборак ҳам Яҳё ибн Абу Касийрдан бу ҳадисда ривоят қилиб, ‹Айт: ‹Ҳажда умра›› деган.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 1534-ҳадисҲаж китоби

Бу кеча менга Роббимдан келувчи (малоика) келиб: ‹Бу муборак водийда намоз ўқи ва: ‹Ҳажда умра (қилдим)› деб айт› деди

Саҳиҳул Бухорий, 2337-ҳадисДеҳқончилик китоби

Бу кеча менга Роббимдан бир келувчи келди — у (Набий) Ақиқда эди — (ва деди): Бу муборак водийда намоз ўқи ва: Ҳажга (ният қилинган) умра (ҳам), деб айт

Саҳиҳул Бухорий, 7343-ҳадисҚуръан ва Суннатга амал

"Бу кеча менга Роббимдан бир келувчи (малоика) келди — у (мен) Ақиқда (турган) ҳолда — ва: ‹Мана шу муборак водийда намоз ўқи ва: «умра ва ҳаж (ният қилдим)» де› деди."

Сунани Насоий, 4446-ҳадисҚурбонликлар китоби

Ким бир чумчуқни беҳуда ўлдирса, у (чумчуқ) Қиёмат кунида Аллаҳ азза ва жаллага фарёд қилиб: ‹Эй Роббим, фалончи мени беҳуда ўлдирди, бирор фойда учун ўлдирмади,› деб айтади,

Сунани Абу Довуд, 1203-ҳадисСафардаги намоз ҳукмлари

Роббингиз тоғнинг чўққисидаги қояда қўй боқаётган, намозга азон айтиб намоз ўқиётган чўпондан ҳайратга тушади. Шунда Аллаҳ азза ва жалла дейди: ‹Менинг шу бандамга қаранглар, азон айтмоқда, намоз иқомат…

Сунани Насоий, 4005-ҳадисҚон тўкишни ман қилиш китоби

Қиёмат куни ўлдирилган киши қотилни қошининг сочидан ушлаб, боши қўлида, томир-бўғинларидан қон оқиб турган ҳолда олиб келади ва: «Эй Роббим, бу мени ўлдирди! Ким бир мўминни билқасд ўлдирса... Бу (оят)…