حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُهَاجِرٍ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَخْبَرَنِي رَسُولُ مَرْوَانَ الَّذِي أَرْسَلَ إِلَى أُمِّ مَعْقِلٍ قَالَتْ كَانَ أَبُو مَعْقِلٍ حَاجًّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا قَدِمَ قَالَتْ أُمُّ مَعْقِلٍ قَدْ عَلِمْتَ أَنَّ عَلَىَّ حَجَّةً فَانْطَلَقَا يَمْشِيَانِ حَتَّى دَخَلاَ عَلَيْهِ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ عَلَىَّ حَجَّةً وَإِنَّ لأَبِي مَعْقِلٍ بَكْرًا . قَالَ أَبُو مَعْقِلٍ صَدَقَتْ جَعَلْتُهُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَعْطِهَا فَلْتَحُجَّ عَلَيْهِ فَإِنَّهُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ " . فَأَعْطَاهَا الْبَكْرَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي امْرَأَةٌ قَدْ كَبِرْتُ وَسَقِمْتُ فَهَلْ مِنْ عَمَلٍ يُجْزِئُ عَنِّي مِنْ حَجَّتِي قَالَ " عُمْرَةٌ فِي رَمَضَانَ تُجْزِئُ حَجَّةً " .
Бизга Абу Комил ривоят қилди, бизга Абу Авона Иброҳим ибн Муҳожирдан, у Абу Бакр ибн Абдураҳмондан ривоят қилди, менга Марвоннинг Умму Маъқилга юборган элчиси хабар бердики, у (Умму Маъқил) деди: Абу Маъқил Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан ҳаж қилувчи бўлган эди. У келганида, Умму Маъқил деди: «Биласанки, менга ҳаж фарз. (Энди ҳаж қилайлик)». Улар иккаласи юриб бордилар ва унинг ҳузурига кирдилар. У деди: «Эй Расулуллаҳ, менга ҳаж фарз ва Абу Маъқилнинг бир ёш туяси бор». Абу Маъқил деди: «Тўғри айтди, мен уни Аллаҳ йўлида (вақф) қилдим». Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Уни унга бер, у шунга миниб ҳаж қилсин, чунки у Аллаҳ йўлидадир». У туяни унга берди. У деди: «Эй Расулуллаҳ, мен кексайган ва касал бир аёлман. Ҳажимдан ўрнини босадиган бирор амал борми?» У деди: «Рамазонда қилинган умра ҳаж ўрнини босади».