حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ مِنْ عِنْدِهَا وَهُوَ مَسْرُورٌ ثُمَّ رَجَعَ إِلَىَّ وَهُوَ كَئِيبٌ فَقَالَ " إِنِّي دَخَلْتُ الْكَعْبَةَ وَلَوِ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا دَخَلْتُهَا إِنِّي أَخَافُ أَنْ أَكُونَ قَدْ شَقَقْتُ عَلَى أُمَّتِي " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Довуд Исмоил ибн Абдулмаликдан, у Абдуллаҳ ибн Абу Мулайкадан, у Оишадан ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг олдидан хурсанд ҳолда чиқдилар, сўнг ҳузуримга ғамгин ҳолда қайтдилар ва: «Мен Каъбага кирдим. Агар ишимнинг олдини билганимда, кейинини билганимдай, унга кирмаган бўлардим. Мен умматимга машаққат солдим шекилли, деб қўрқаман», дедилар.