حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ أُمِّهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ كُنْتُ أُحِبُّ أَنْ أَدْخُلَ الْبَيْتَ فَأُصَلِّيَ فِيهِ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدِي فَأَدْخَلَنِي فِي الْحِجْرِ فَقَالَ " صَلِّي فِي الْحِجْرِ إِذَا أَرَدْتِ دُخُولَ الْبَيْتِ فَإِنَّمَا هُوَ قِطْعَةٌ مِنَ الْبَيْتِ فَإِنَّ قَوْمَكِ اقْتَصَرُوا حِينَ بَنَوُا الْكَعْبَةَ فَأَخْرَجُوهُ مِنَ الْبَيْتِ " .
Бизга Қаънавий ривоят қилди, бизга Абдулазиз Алқамадан, у онасидан, у Оишадан ривоят қилдики, у деди: Мен Байтга кириб унда намоз ўқишни жуда хоҳлардим. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қўлимдан ушлаб, мени Ҳижрга киритдилар ва: «Байтга киришни хоҳлаганингда Ҳижрда намоз ўқи, чунки у Байтнинг бир бўлагидир. Сенинг қавминг Каъбани қурганларида (харажатлари) камайиб, уни Байтдан чиқариб қўйган эдилар», дедилар.