حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، فِي خُطْبَةِ الْحَاجَةِ فِي النِّكَاحِ وَغَيْرِهِ ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَنْبَارِيُّ - الْمَعْنَى - حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ وَأَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ عَلَّمَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خُطْبَةَ الْحَاجَةِ " إِنَّ الْحَمْدَ لِلَّهِ نَسْتَعِينُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ وَنَعُوذُ بِهِ مِنْ شُرُورِ أَنْفُسِنَا مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَلاَ مُضِلَّ لَهُ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلاَ هَادِيَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا { اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسَاءَلُونَ بِهِ وَالأَرْحَامَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيبًا } { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلاَ تَمُوتُنَّ إِلاَّ وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ } { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَقُولُوا قَوْلاً سَدِيدًا * يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيمًا } . لَمْ يَقُلْ مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ إِنَّ .
Бизга Муҳаммад ибн Касир ривоят қилди, бизга Суфён хабар берди, у Абу Ишоқдан, у Абу Убайдадан, у Абдуллаҳ ибн Масъуддан никоҳ ва бошқасидаги ҳожат хутбаси ҳақида (ривоят қилди); (ҳ) яна бизга Муҳаммад ибн Сулаймон ал-Анборий ривоят қилди — маъно (бир хил) — бизга Вакиъ Исроилдан, у Абу Ишоқдан, у Абул-Аҳвас ва Абу Убайдадан, улар Абдуллаҳдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга ҳожат хутбасини ўргатдилар: «Албатта, ҳамд Аллаҳга (хосдир), Ундан ёрдам сўраймиз, Ундан мағфират сўраймиз ва нафсларимизнинг ёмонликларидан Унга паноҳ сўраймиз. Аллаҳ кимни ҳидоят қилса, уни адаштирувчи йўқ ва кимни адаштирса, унга ҳидоят қилувчи йўқ. Ва мен гувоҳлик бераманки, Аллаҳдан ўзга илоҳ йўқ, ҳамда гувоҳлик бераманки, Муҳаммад Унинг бандаси ва Расулидир. Эй иймон келтирганлар! ‹Бир-бирингиздан (ҳақларингизни) сўрайдиган Аллаҳдан қўрқинг ва қариндошлик (алоқалари)дан (қўрқинг); албатта, Аллаҳ сизларни кузатиб турувчидир›. ‹Эй иймон келтирганлар! Аллаҳдан, Унга лойиқ қўрқиш билан қўрқинг ва фақат мусулмон бўлган ҳолингиздагина ўлинг›. ‹Эй иймон келтирганлар! Аллаҳдан қўрқинг ва тўғри сўз айтинглар. (Шунда Аллаҳ) амалларингизни ислоҳ қилади ва гуноҳларингизни мағфират қилади. Ким Аллаҳга ва Унинг Расулига итоат қилса, албатта, буюк муваффақият билан нажот топибди›». Муҳаммад ибн Сулаймон «инна (албатта)» демади.