2232-ҳадисСунани Абу Довуд · Талоқ китоби
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ زَوْجَ، بَرِيرَةَ كَانَ عَبْدًا أَسْوَدَ يُسَمَّى مُغِيثًا فَخَيَّرَهَا - يَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم - وَأَمَرَهَا أَنْ تَعْتَدَّ .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Аффон ривоят қилди, бизга Ҳаммом Қатодадан, у Икримадан, у Ибн Аббосдан ривоят қилдики, Бариранинг эри Муғис деб аталадиган қора қул эди. У зот — яъни Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам — уни ихтиёрли қилдилар ва унга идда ўташни буюрдилар.