2312-ҳадисСунани Абу Довуд · Талоқ китоби
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ أَبِيهِ، { وَمَنْ يُكْرِهْهُنَّ فَإِنَّ اللَّهَ مِنْ بَعْدِ إِكْرَاهِهِنَّ غَفُورٌ رَحِيمٌ } قَالَ قَالَ سَعِيدُ بْنُ أَبِي الْحَسَنِ غَفُورٌ لَهُنَّ الْمُكْرَهَاتِ .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Муоз ривоят қилди, бизга Муътамир отасидан ривоят қилди: ‹Ким уларни мажбурласа, албатта Аллаҳ уларнинг мажбурланишидан кейин (уларга нисбатан) Мағфиратли, Меҳрибондир› (ояти ҳақида) айтди: Саид ибн Абул-Ҳасан деди: ‹Мажбурланган у (аёл) лар учун Мағфиратлидир›.