حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ الرَّبِيعُ بْنُ نَافِعٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ، عَنِ الزُّبَيْرِ بْنِ خِرِّيتٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ نَزَلَتْ { إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ عِشْرُونَ صَابِرُونَ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ } فَشَقَّ ذَلِكَ عَلَى الْمُسْلِمِينَ حِينَ فَرَضَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ أَنْ لاَ يَفِرَّ وَاحِدٌ مِنْ عَشَرَةٍ ثُمَّ إِنَّهُ جَاءَ تَخْفِيفٌ فَقَالَ { الآنَ خَفَّفَ اللَّهُ عَنْكُمْ } قَرَأَ أَبُو تَوْبَةَ إِلَى قَوْلِهِ { يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ } قَالَ فَلَمَّا خَفَّفَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُمْ مِنَ الْعِدَّةِ نَقَصَ مِنَ الصَّبْرِ بِقَدْرِ مَا خَفَّفَ عَنْهُمْ .
Бизга Абу Тавба ар-Рабиъ ибн Нофиъ ривоят қилди, бизга Ибн Муборак Жарир ибн Ҳозимдан, у Зубайр ибн Хирритдан, у Икримадан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: ‹Агар сиздан йигирмата сабрли киши бўлса, икки юзтасини енгади› (ояти) нозил бўлди. Бу мусулмонларга оғир келди, чунки Аллаҳ уларга ўн кишидан бирортаси қочмаслигини фарз қилди. Сўнг енгиллик келди ва Аллаҳ: ‹Энди Аллаҳ сиздан енгиллаштирди› деди. Абу Тавба ‹икки юзтасини енгади› деган сўзигача ўқиди. У деди: Қачонки Аллаҳ таоло улардан сондан енгиллаштиргач, сабрдан ҳам уларга енгиллаштиргани миқдорида камайтирди.