حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنِي إِدْرِيسُ بْنُ يَزِيدَ، حَدَّثَنَا طَلْحَةُ بْنُ مُصَرِّفٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، فِي قَوْلِهِ { وَالَّذِينَ عَقَدَتْ أَيْمَانُكُمْ فَآتُوهُمْ نَصِيبَهُمْ } قَالَ كَانَ الْمُهَاجِرُونَ حِينَ قَدِمُوا الْمَدِينَةَ تُوَرِّثُ الأَنْصَارَ دُونَ ذَوِي رَحِمِهِ لِلأُخُوَّةِ الَّتِي آخَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَهُمْ فَلَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ { وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ مِمَّا تَرَكَ } قَالَ نَسَخَتْهَا { وَالَّذِينَ عَقَدَتْ أَيْمَانُكُمْ فَآتُوهُمْ نَصِيبَهُمْ } مِنَ النُّصْرَةِ وَالنَّصِيحَةِ وَالرِّفَادَةِ وَيُوصِي لَهُ وَقَدْ ذَهَبَ الْمِيرَاثُ .
Бизга Ҳорун ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, бизга Абу Усома ривоят қилди, менга Идрис ибн Язид ривоят қилди, бизга Талҳа ибн Мусорриф Саъид ибн Жубайрдан, у ибн Аббосдан ривоят қилди. У «Ва қасамингиз боғлаган кишиларга улушларини берингиз» сўзи ҳақида деди: Муҳожирлар Мадинага келганларида, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам улар ўртасида ўрнатган биродарлик сабабли, қариндошларини (мерос қолдириб) қолдириб, ансорларни ворислари қилардилар. Бу оят нозил бўлганда: «Ва ҳар бирига (ота-онаси ва) қолдирган нарсасидан ворислар (маволий) қилдик» — деди: уни «Ва қасамингиз боғлаган кишиларга улушларини берингиз» (ояти) бекор қилди, яъни ёрдам, насиҳат ва кўмаклашишдан (улуш берилади) ва унга васият қилинади, мерос эса кетди (бекор бўлди).