حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي عَيَّاشُ بْنُ عُقْبَةَ الْحَضْرَمِيُّ، عَنِ الْفَضْلِ بْنِ الْحَسَنِ الضَّمْرِيِّ، أَنَّ أُمَّ الْحَكَمِ، أَوْ ضُبَاعَةَ ابْنَتَىِ الزُّبَيْرِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ حَدَّثَتْهُ عَنْ إِحْدَاهُمَا أَنَّهَا قَالَتْ أَصَابَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَبْيًا فَذَهَبْتُ أَنَا وَأُخْتِي وَفَاطِمَةُ بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَشَكَوْنَا إِلَيْهِ مَا نَحْنُ فِيهِ وَسَأَلْنَاهُ أَنْ يَأْمُرَ لَنَا بِشَىْءٍ مِنَ السَّبْىِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " سَبَقَكُنَّ يَتَامَى بَدْرٍ لَكِنْ سَأَدُلُّكُنَّ عَلَى مَا هُوَ خَيْرٌ لَكُنَّ مِنْ ذَلِكَ تُكَبِّرْنَ اللَّهَ عَلَى أَثَرِ كُلِّ صَلاَةٍ ثَلاَثًا وَثَلاَثِينَ تَكْبِيرَةً وَثَلاَثًا وَثَلاَثِينَ تَسْبِيحَةً وَثَلاَثًا وَثَلاَثِينَ تَحْمِيدَةً وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ " . قَالَ عَيَّاشٌ وَهُمَا ابْنَتَا عَمِّ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Аҳмад ибн Солиҳ ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Ваҳб ривоят қилди, менга Айёш ибн Уқба ал-Ҳазрамий ривоят қилди, Фазл ибн Ҳасан аз-Замрийдан: Уммул-Ҳакам, ё Зубайр ибн Абдулмутталибнинг икки қизи Зубўанинг бири унга иккисидан бирининг ҳадисини ривоят қилиб дедики, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга асирлар тушди. Мен, опам ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг қизи Фотима бориб, унга бизнинг аҳволимиздан шикоят қилдик ва ундан бизга асирлардан бирор нарса буюришини сўрадик. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Сизлардан Бадр етимлари ўзиб кетди. Лекин мен сизларга бундан кўра яхшироқ нарсани кўрсатаман: ҳар намоздан кейин ўттиз уч марта такбир (Аллаҳу акбар), ўттиз уч марта тасбеҳ (Субҳаналлаҳ), ўттиз уч марта таҳмид (Алҳамдулиллаҳ) айтасизлар ва ‹Ла илаҳа иллаллаҳ, ваҳдаҳу ла шарика лаҳ, лаҳул-мулк ва лаҳул-ҳамд ва ҳува ала кулли шайъин қодир›.» Айёш деди: У иккиси Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг амакиваччалари эди.