حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا أَشْعَثُ بْنُ شُعْبَةَ، حَدَّثَنَا أَرْطَاةُ بْنُ الْمُنْذِرِ، قَالَ سَمِعْتُ حَكِيمَ بْنَ عُمَيْرٍ أَبَا الأَحْوَصِ، يُحَدِّثُ عَنِ الْعِرْبَاضِ بْنِ سَارِيَةَ السُّلَمِيِّ، قَالَ نَزَلْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم خَيْبَرَ وَمَعَهُ مَنْ مَعَهُ مِنْ أَصْحَابِهِ وَكَانَ صَاحِبُ خَيْبَرَ رَجُلاً مَارِدًا مُنْكَرًا فَأَقْبَلَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ أَلَكُمْ أَنْ تَذْبَحُوا حُمُرَنَا وَتَأْكُلُوا ثَمَرَنَا وَتَضْرِبُوا نِسَاءَنَا فَغَضِبَ يَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ " يَا ابْنَ عَوْفٍ ارْكَبْ فَرَسَكَ ثُمَّ نَادِ أَلاَ إِنَّ الْجَنَّةَ لاَ تَحِلُّ إِلاَّ لِمُؤْمِنٍ وَأَنِ اجْتَمِعُوا لِلصَّلاَةِ " . قَالَ فَاجْتَمَعُوا ثُمَّ صَلَّى بِهِمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَامَ فَقَالَ " أَيَحْسَبُ أَحَدُكُمْ مُتَّكِئًا عَلَى أَرِيكَتِهِ قَدْ يَظُنُّ أَنَّ اللَّهَ لَمْ يُحَرِّمْ شَيْئًا إِلاَّ مَا فِي هَذَا الْقُرْآنِ أَلاَ وَإِنِّي وَاللَّهِ قَدْ وَعَظْتُ وَأَمَرْتُ وَنَهَيْتُ عَنْ أَشْيَاءَ إِنَّهَا لَمِثْلُ الْقُرْآنِ أَوْ أَكْثَرُ وَأَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَمْ يُحِلَّ لَكُمْ أَنْ تَدْخُلُوا بُيُوتَ أَهْلِ الْكِتَابِ إِلاَّ بِإِذْنٍ وَلاَ ضَرْبَ نِسَائِهِمْ وَلاَ أَكْلَ ثِمَارِهِمْ إِذَا أَعْطَوْكُمُ الَّذِي عَلَيْهِمْ " .
Бизга Муҳаммад ибн Исо ривоят қилди, бизга Ашъас ибн Шуъба ривоят қилди, бизга Артўа ибн Мунзир ривоят қилди. У деди: Мен Ҳакийм ибн Умайр Абул Аҳваснинг Ирбоз ибн Сория ас-Суламийдан ривоят қилаётганини эшитдим. У деди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга Хайбарга тушдик, у зот билан бирга ашобларидан бўлганлар бор эди. Хайбар соҳиби қайсар, ярамас бир киши эди. У Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга яқинлашиб: «Эй Муҳаммад, эшакларимизни сўйиб, мевамизни еб, аёлларимизни уришга ҳаққингиз борми?» деди. Шунда у зот — яъни Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам — ғазабландилар ва: «Эй Ибн Авф, отингга мин, сўнг нидо қил: ‹Огоҳ бўлингки, жаннат фақат мўминга ҳалолдир›, ва намозга тўпланинглар», дедилар. У деди: Одамлар тўпландилар, сўнг Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уларга намоз ўқиб бердилар. Сўнг туриб: «Бирингиз ўз сўрисига суянган ҳолда, Аллаҳ шу Қуръандагидан бошқа ҳеч нарсани ҳаром қилмаган деб гумон қиладими? Огоҳ бўлингки, Аллаҳга қасамки, мен албатта ваъз қилдим, буюрдим ва баъзи нарсалардан қайтардим. Улар Қуръан мисли, балки кўпроқдир. Ва Аллаҳ азза ва жалла сизларга китоб аҳлининг уйларига рухсатсиз киришни, аёлларини уришни ва улар зиммаларидагини берсалар, меваларини ейишни ҳалол қилмаган», дедилар.